لاکوزامید

لاکوزامید یک داروی ضدتشنج از دستهٔ داروهای اثرگذار بر دستگاه عصبی است که برای کنترلِ انواعی از تشنج‌های صرعی به کار می‌رود. مکانیسمِ اثرِ آن، تقویتِ انتخابیِ غیرفعال‌سازیِ آهستهٔ کانال‌های سدیمیِ وابسته به ولتاژ (Voltage-Gated Sodium Channels) در غشای سلول‌های عصبی است؛ با این مکانیسم، فعالیتِ الکتریکیِ بیش‌ازحد و نامنظمِ مغز که زمینه‌سازِ تشنج است، کاهش می‌یابد. هدفِ اصلیِ درمان با این دارو، کاهشِ دفعات و شدتِ تشنج‌ها و بهبودِ کیفیتِ زندگیِ فردِ مبتلا به صرع است. این دارو معمولاً به تشخیصِ پزشکِ متخصصِ مغز و اعصاب، هم به‌صورتِ تکی و هم در کنارِ سایر داروهای ضدتشنج، تجویز می‌شود.

لاکوزامید معمولاً به‌صورتِ قرص یا محلولِ خوراکی مصرف می‌شود و می‌توان آن را همراه با غذا یا بدونِ غذا خورد؛ نکتهٔ مهم این است که هر بار در ساعتِ مشخص و به‌طورِ منظم مصرف شود تا سطحِ دارو در بدن ثابت بماند. پزشک معمولاً درمان را از دوزِ پایین آغاز و به‌تدریج تنظیم می‌کند تا بدن با دارو سازگار شود و عوارضی مانندِ سرگیجه کمتر گردد؛ مقدارِ دقیق و زمان‌بندیِ مصرف را فقط پزشک، بر اساسِ نسخه، تعیین می‌کند. قطعِ ناگهانیِ این دارو نباید بدونِ نظرِ پزشک انجام شود، زیرا می‌تواند خطرِ بازگشت یا تشدیدِ تشنج را افزایش دهد؛ در صورتِ نیاز به قطعِ مصرف، پزشک برنامهٔ کاهشِ تدریجیِ دوز را مشخص می‌کند.

لاکوزامید ممکن است با داروهایی که بر هدایتِ الکتریکیِ قلب اثر می‌گذارند، یا با سایر داروهای ضدتشنجی که کانالِ سدیمی را مسدود می‌کنند (مانندِ کاربامازپین، فنی‌توئین یا لاموتریژین)، تداخل داشته باشد و خطرِ اختلال در ریتمِ قلب یا سرگیجه را افزایش دهد. مصرفِ هم‌زمان با الکل یا داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور هم می‌تواند خواب‌آلودگی و اختلالِ تمرکز را تشدید کند. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ داروییِ مصرفی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید تا از بروزِ تداخلِ ناخواسته پیشگیری شود.