انسولین آسپارت

انسولین آسپارت نوعی انسولین ساخته‌شدهٔ مشابه انسولین انسانی و از گروه انسولین‌های سریع‌اثر در ردهٔ داروهای گوارش و سوخت‌وساز است. با اتصال به گیرنده‌های انسولین، ورود گلوکز به سلول‌های ماهیچه و چربی را بیشتر و آزادسازی گلوکز از کبد را کمتر می‌کند. نوع محلول آن برای پوشش افزایش قند نزدیک وعده‌های غذایی طراحی شده است. بعضی فرآورده‌ها به شکل «میکس» حاوی بخش سریع‌اثر و بخش پروتامین‌دار با اثر متوسط‌مدت هستند؛ بنابراین ظاهر، زمان تزریق و مدت اثرشان با محلول شفاف یکسان نیست.

مقدار، زمان و تعداد تزریق را فقط طبق نسخه و آموزش تیم درمان انجام دهید؛ این موارد به قند خون، وعده‌های غذایی، فعالیت بدنی و نوع فرآورده بستگی دارند. محلول شفاف سریع‌اثر معمولاً درست پیش از غذا و در برخی فرآورده‌ها بلافاصله پس از غذا مصرف می‌شود؛ فرآورده‌های میکس نیز باید دقیقاً با برنامهٔ وعده‌های غذایی هماهنگ باشند. پس از تزریق نوع مربوط به وعدهٔ غذایی، غذا را حذف یا بی‌دلیل به تأخیر نیندازید. تزریق معمولاً زیر پوست شکم، ران، بازو یا باسن انجام می‌شود؛ محل تزریق را جابه‌جا کنید و از پوست سفت، کبود، زخمی یا دارای برجستگی دوری کنید. فرآوردهٔ میکس را طبق دستور روی جعبه به‌آرامی یکنواخت کنید و فقط در صورت یکنواخت بودن ظاهر آن مصرف کنید. تزریق به عضله یا رگ برای مصرف خانگی مناسب نیست؛ تزریق وریدی فقط برای برخی محلول‌ها و زیر نظر پزشک انجام می‌شود. قلم، سوزن و سرنگ را با فرد دیگری به اشتراک نگذارید. نوع، نام و قدرت روی قلم یا ویال را پیش از هر تزریق بررسی کنید و تغییر نوع انسولین یا قطع ناگهانی آن، به‌ویژه در دیابت نوع ۱، انجام ندهید. فرآورده‌های میکس را در پمپ تزریق به کار نبرید و برای پمپ فقط از فرآورده‌ای استفاده کنید که برای همان وسیله تأیید و آموزش داده شده است.

انسولین آسپارت با داروهایی که قند خون را تغییر می‌دهند تداخل بالینی دارد. داروهای کاهندهٔ قند، برخی داروهای فشار خون، سالیسیلات‌ها مانند آسپرین و بعضی داروهای سولفونامیدی می‌توانند خطر افت قند را بیشتر کنند؛ کورتون‌ها، برخی داروهای ادرارآور، هورمون‌های تیروئید و قرص‌های جلوگیری ممکن است قند خون را بالا ببرند. بتابلوکرها ممکن است لرزش و تپش قلبِ افت قند را پنهان کنند. الکل می‌تواند اثر انسولین را تشدید یا تضعیف کند و خطر افت قند، به‌ویژه همراه با حذف غذا، افزایش یابد. پیوگلیتازون و داروهای هم‌گروه آن همراه انسولین می‌توانند احتباس مایع و نارسایی قلبی را تشدید کنند. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها، فرآورده‌های گیاهی و مصرف الکل را به پزشک و داروساز بگویید و هرگونه جابه‌جایی بین انسولین‌ها را با پایش دقیق قند انجام دهید.