ایندومتاسین

ایندومتاسین (Indomethacin) دارویی خوراکی و شیافی از گروه ضدالتهاب‌های غیراستروییدی (NSAID) و از دستهٔ مشتقات ایندول‌استیک‌اسید است که در ایران با نام‌های تجاری گوناگون از جمله ایندوسید نیز عرضه می‌شود. این دارو با مهار غیرگزینشیِ آنزیم سیکلواکسیژناز، ساختِ پروستاگلاندین‌ها را در بدن کاهش می‌دهد؛ پروستاگلاندین‌ها موادی هستند که در ایجاد درد، التهاب و تب نقش دارند. ایندومتاسین از قدیمی‌ترین و در عین حال قوی‌ترین داروهای این خانواده به شمار می‌رود و به همین دلیل اثر ضدالتهابی و ضددردیِ چشمگیری دارد، هرچند بروز عوارض گوارشی و عصبی در آن نیز نسبت به بسیاری از ضدالتهاب‌های دیگر شایع‌تر است. هدف اصلی از تجویز آن، کاهش درد و التهاب در بیماری‌های روماتیسمی و کنترل سریع حملات حاد التهابی مانند نقرس است، نه استفادهٔ روزمره برای دردهای خفیف.

ایندومتاسین را ترجیحاً همراه غذا، شیر یا با معدهٔ پر و یک لیوان کامل آب بخورید تا خطر تحریک و ناراحتی گوارشی کاهش یابد؛ مصرف آن با معدهٔ خالی احتمال دل‌درد و زخم معده را بیشتر می‌کند. کپسول و قرص آهسته‌رهش را کامل و بدون خرد کردن، جویدن یا شکستن ببلعید، چون این کار روند رهایش تدریجیِ دارو را به‌هم می‌زند و می‌تواند خطر عوارض را افزایش دهد. برای استفاده از شیاف، پیش از قرار دادن آن در راست‌روده دست‌ها را بشویید و ترجیحاً پس از اجابت مزاج از آن استفاده کنید. بهتر است این دارو در ساعات مشخص و منظمی از روز مصرف شود، به‌ویژه در بیماری‌های مزمن مانند آرتریت که پایبندی به برنامهٔ درمانی در کنترل پیوستهٔ درد و التهاب اهمیت دارد. طول دورهٔ درمان و زمان قطع آن را پزشک بر پایهٔ نوع و شدت بیماری تعیین می‌کند؛ در بیماری‌های مزمن، قطع خودسرانه و زودهنگام می‌تواند باعث بازگشت درد و التهاب شود، پس هرگونه تغییر در نحوهٔ مصرف باید با هماهنگی پزشک یا داروساز انجام شود. مقدار دقیق مصرف را فقط پزشک بر اساس نسخه مشخص می‌کند.

ایندومتاسین با داروهای گوناگونی تداخل دارد. مصرف هم‌زمان آن با آسپیرین یا سایر ضدالتهاب‌های غیراستروییدی معمولاً توصیه نمی‌شود، چون بدون افزودن فایدهٔ چشمگیر، خطر ناراحتی و خون‌ریزی گوارشی را بالا می‌برد. مصرف هم‌زمان با داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانند وارفارین، با کورتیکواستروییدها، و با ضدافسردگی‌های گروه مهارکنندهٔ بازجذب سروتونین (SSRI) نیز خطر خون‌ریزی گوارشی را بیشتر می‌کند. این دارو می‌تواند اثر داروهای فشار خون، به‌ویژه مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین و ادرارآورها، را کم کند و مصرف هم‌زمان آن‌ها خطر آسیب کلیوی را افزایش می‌دهد. ایندومتاسین همچنین سطح خونی لیتیوم و متوترکسات را بالا می‌برد و می‌تواند احتمال مسمومیت با این دو دارو را بیشتر کند. مصرف الکل نیز در کنار این دارو خطر تحریک و خون‌ریزی گوارشی را بالا می‌برد. به همین دلیل، فهرست کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو.