هیدروژن پراکساید

هیدروژن پراکساید، که در زبانِ روزمره با نامِ آب‌اکسیژنه هم شناخته می‌شود، ترکیبی اکسیدکننده و ناپایدار است که به‌طور طبیعی به آب و اکسیژن تجزیه می‌شود و از دیرباز به‌عنوانِ مادهٔ ضدعفونی‌کننده و رنگ‌بر شناخته شده است. فرآوردهٔ حاضر با غلظتِ ۳۰٪ عرضه می‌شود که شکلِ بسیار پرقدرت و فشردهٔ این ترکیب است و با آب‌اکسیژنهٔ رقیقِ رایجِ داروخانه‌ای، که معمولاً در حدودِ ۳٪ است، تفاوتِ زیادی دارد و به‌مراتب خورنده‌تر است. این محلولِ غلیظ عمدتاً به‌عنوانِ مادهٔ اولیه برای رقیق‌سازی و تهیهٔ محلول‌های ضدعفونی‌کنندهٔ نهایی، یا برای گندزداییِ سطوح و تجهیزات در محیط‌های تخصصی به کار می‌رود. هدفِ اصلیِ آن، آزادسازیِ اکسیژنِ فعال برای از بین بردنِ میکروب‌ها یا رنگ‌بریِ موادِ آلی است، اما همین ویژگیِ اکسیدکنندگی در تماسِ مستقیم با بافتِ زنده می‌تواند آسیب‌زا باشد.

این محلول در غلظتِ ۳۰٪ هرگز نباید مستقیم و بدونِ رقیق‌سازی روی پوست، زخم، مخاط یا چشم استفاده شود؛ نسبتِ رقیق‌سازی و نحوهٔ کاربردِ نهایی را داروساز یا متخصصِ مربوطه مشخص می‌کند. هنگامِ کار با این محلولِ غلیظ، از دستکش و محافظِ چشم استفاده کنید و آن را در فضایی با تهویهٔ مناسب به کار ببرید. ظرفِ آن را همیشه محکم بسته نگه دارید و از تماسش با گرما، نورِ مستقیم، شعله یا موادِ قابل‌اشتعال دور کنید، چون در این شرایط ممکن است ناپایدار شود. اگر برای هدفی خاص مانندِ ضدعفونیِ سطحیِ پوست نیاز به فرآوردهٔ رقیق‌شده دارید، از محصولِ آمادهٔ داروخانه‌ای با غلظتِ مناسب استفاده کنید، نه این محلولِ غلیظ.

این محلول در تماس با برخی موادِ خانگی، مانندِ سرکه یا سایرِ موادِ شوینده و اسیدی، می‌تواند واکنشِ شیمیایی دهد و ترکیباتِ محرک یا خورنده تولید کند؛ به همین دلیل هرگز آن را با دیگر موادِ نظافتی یا ضدعفونی‌کننده مخلوط نکنید. تماس با فلزات، آلودگیِ آلی یا گرد و غبار نیز می‌تواند تجزیهٔ آن را تسریع کرده و فشارِ گازِ درونِ ظرف را بالا ببرد. اگر قرار است فرآوردهٔ رقیق‌شدهٔ آن را روی پوست استفاده کنید، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های موضعیِ دیگری را که مصرف می‌کنید به پزشک یا داروساز بگویید تا از تحریکِ هم‌زمان یا تداخل جلوگیری شود.