جمتوزوماب اوزوگامایسین

جمتوزوماب اوزوگامایسین، که با نام مایلوتارگ نیز شناخته می‌شود، داروی ضدسرطان هدفمندی از نوع پادتن تک‌دودمانیِ متصل به مادهٔ سمیِ سلولی است. بخش پادتن به نشانگر سی‌دی۳۳ روی بسیاری از سلول‌های لوسمی می‌چسبد و دارو را به داخل آن‌ها می‌برد. مشتق کالیکامیسین پس از آزادشدن، با ایجاد شکست در دو رشتهٔ دی‌ان‌ای، تقسیم سلول را متوقف و به مرگ آن کمک می‌کند. این دارو به‌صورت پودر برای تهیهٔ محلول تزریقی در ویال تک‌دوزِ ۴٫۵ میلی‌گرمی عرضه می‌شود و فقط از راه ورید در مرکز درمانی تجویز می‌گردد.

این دارو خوراکی نیست و کادر درمانی آن را پس از بازسازی و رقیق‌کردن، از راه ورید تزریق می‌کند؛ تزریق وریدی آهسته معمولاً حدود دو ساعت طول می‌کشد. پیش از هر نوبت ممکن است برای کاهش واکنش تزریبی، استامینوفن، داروی ضدحساسیت و کورتون طبق برنامهٔ متخصص داده شود و علائم حیاتی حین و پس از تزریق پایش شود. تعداد نوبت‌ها و فاصلهٔ آن‌ها بر اساس نوع بیماری، همراهی با شیمی‌درمانی، شمارش سلول‌های خون، آزمایش‌های کبد و عوارض قبلی تعیین می‌شود؛ آن را خودسرانه جابه‌جا یا جبران نکنید و در صورت از دست‌رفتن نوبت با مرکز درمانی تماس بگیرید.

تداخل غذایی ویژه‌ای برای این داروی وریدی شناخته نشده است، اما به‌دلیل خطر آسیب کبدی بهتر است در دورهٔ درمان الکل مصرف نشود. داروهایی که فاصلهٔ کیو-تی را طولانی می‌کنند، از جمله برخی داروهای ضدآریتمی، ضدتهوع یا ضدعفونت، و نیز پایین‌بودن پتاسیم، منیزیم یا کلسیم می‌توانند خطر بی‌نظمی ضربان را بیشتر کنند. داروهای رقیق‌کنندهٔ خون، ضدپلاکت، مسکن‌های ضدالتهاب و داروهای دیگرِ سرکوب‌کنندهٔ مغز استخوان یا آسیب‌رسان به کبد ممکن است خطر خونریزی، عفونت یا آسیب کبدی را بالا ببرند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان، حتی داروهای گهگاهی و گیاهی، را به پزشک و داروساز بگویید.