فورموترول

فورموترول فومارات دی‌هیدرات دارویی از ردهٔ آگونیست‌های بتا-۲ آدرنرژیک طولانی‌اثر است که در دستگاه تنفس اثر می‌کند. این دارو با اتصال به گیرنده‌های بتا-۲ در عضلات صاف برونش‌ها آن‌ها را شل می‌کند و راه‌های هوایی را بازتر نگه می‌دارد. اثر آن برخلاف بسیاری از داروهای مشابه، نسبتاً سریع (طی چند دقیقه) آغاز می‌شود و برای ساعات متمادی ادامه می‌یابد، به همین دلیل معمولاً در دو نوبت منظم در طول شبانه‌روز و طبق برنامه‌ای که پزشک تعیین می‌کند استنشاق می‌شود. هدف اصلی آن، پیشگیری و کنترل درازمدت تنگی‌نفس در آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه است، نه رفع فوری حملهٔ تنفسی. فرم دارویی آن پودر استنشاقی داخل کپسول است که تنها با دستگاه استنشاقی مخصوص همین دارو مصرف می‌شود و کپسول هرگز نباید بلعیده شود.

فورموترول به‌صورت پودر استنشاقی داخل کپسول عرضه می‌شود؛ این کپسول هرگز خورده نمی‌شود، بلکه باید داخل دستگاه استنشاقی مخصوص همین دارو قرار گیرد و روش درست بازکردن، جای‌گذاری و استنشاق را از پزشک یا داروساز یاد بگیرید. بهتر است دارو در ساعات ثابتی از شبانه‌روز و طبق برنامه‌ای که پزشک مشخص کرده استنشاق شود، چون اثر آن پیشگیرانه و درازمدت است، نه فوری. اگر همراه با اسپری کورتیکواستروئید استنشاقی مصرف می‌کنید، ترتیب و فاصلهٔ استفاده از دو دارو را از داروساز بپرسید. مصرف این دارو را بدون هماهنگی با پزشک قطع نکنید، زیرا قطع ناگهانی می‌تواند کنترل آسم یا بیماری انسدادی مزمن ریه را مختل کند و علائم را بازگرداند.

فورموترول با سایر داروهای محرک گیرنده‌های بتا-آدرنرژیک، مانند سایر گشادکننده‌های برونش یا برخی داروهای ضداحتقان بینی، می‌تواند عوارض قلبی مثل طپش قلب را تشدید کند. داروهای بتابلوکر، از جمله برخی قطره‌های چشمی ضدگلوکوم، ممکن است اثر فورموترول را کاهش دهند یا خنثی کنند. مصرف هم‌زمان با دیورتیک‌ها (قرص‌های ادرارآور) یا کورتیکواستروئیدها می‌تواند خطر افت پتاسیم خون را بیشتر کند، و داروهایی که بر ریتم قلب اثر می‌گذارند این خطر را تشدید می‌کنند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخل احتمالی پیش از شروع درمان بررسی شود.