فکسوفنادین

فکسوفنادین یک آنتی‌هیستامین نسل دوم از دستهٔ داروهای ضدآلرژیِ خوراکی است که برای کنترل واکنش‌های آلرژیک به کار می‌رود. این دارو با مسدود کردن اثر هیستامین بر گیرنده‌های بدن، از بروز نشانه‌هایی مانند عطسه، خارش و آبریزش بینی جلوگیری می‌کند. برخلاف آنتی‌هیستامین‌های نسل اول، فکسوفنادین به‌سختی از سدِ خونی‌مغزی عبور می‌کند و به همین دلیل معمولاً خواب‌آلودگیِ کمتری نسبت به آن‌ها ایجاد می‌کند. در ایران این دارو به شکل قرص و سوسپانسیونِ خوراکی و با نام‌های تجاری گوناگون، از جمله فگزیگرا، عرضه می‌شود. هدف اصلی از مصرف آن، تسکین علائم آلرژیِ فصلی و کهیرِ مزمن است، بدون آنکه علتِ زمینه‌ایِ آلرژی را درمان کند.

فکسوفنادین را می‌توان با یا بدون غذا میل کرد، اما بهتر است همیشه با یک لیوان آب ساده مصرف شود، نه با آب‌میوه. تعداد نوبت‌های مصرف در روز و مدت‌زمان درمان را پزشک بر اساس نوع و شدت آلرژی شما تعیین می‌کند و باید دقیقاً همان‌طور که در نسخه آمده رعایت شود. اگر یک نوبت دارو فراموش شد، به‌محض یادآوری آن را میل کنید، مگر آنکه به نوبت بعدی نزدیک باشید که در این صورت نباید دو نوبت را با هم جبران کرد. حتی اگر علائم آلرژی بهتر شد، مصرف دارو را بدون هماهنگی با پزشک قطع نکنید، به‌ویژه در کهیر مزمن که ممکن است نیاز به درمانی طولانی‌تر داشته باشد.

مهم‌ترین نکتهٔ تداخلیِ فکسوفنادین این است که آب‌میوه‌هایی مانند آب‌پرتقال، گریپ‌فروت و آب‌سیب می‌توانند میزان جذب آن در بدن را کم کنند و از اثر دارو بکاهند؛ به همین دلیل بهتر است این دارو با آب سادهٔ معمولی میل شود. برخی داروهای ضداسیدِ معده حاویِ آلومینیوم یا منیزیم نیز ممکن است جذب دارو را تحت تأثیر قرار دهند و بهتر است فاصلهٔ زمانیِ مناسبی با مصرف آن‌ها رعایت شود. فکسوفنادین در مقایسه با آنتی‌هیستامین‌های قدیمی‌تر تداخل داروییِ کمتری دارد، اما بازهم باید فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان، از جمله داروهای بدون نسخه و گیاهی، را به پزشک و داروساز بگویید تا از تداخل‌های احتمالی مطمئن شوید.