دوبوتامین

دوبوتامین یک محرکِ قلبیِ مصنوعی از خانوادهٔ کاتکول‌آمین‌ها و به‌طور مشخص یک آگونیستِ گیرندهٔ بتا-یک (Beta-1 Agonist) است. این دارو با تحریکِ گیرنده‌هایِ بتا-یکِ عضلهٔ قلب، نیرویِ انقباض و تا حدی ضربانِ قلب را بالا می‌برد و در نتیجه برون‌دهِ قلبی را در کوتاه‌مدت افزایش می‌دهد. کاربردِ اصلیِ آن حمایت از قلبی است که به‌طور موقت و در شرایطِ حاد—مانندِ نارساییِ قلبی، شوک یا پس از جراحیِ قلب—توانِ پمپاژِ کافی ندارد. از آنجا که اثرِ آن سریع و کوتاه است و نیاز به پایشِ دقیقِ قلبی‌عروقی دارد، تزریقِ آن منحصراً در محیطِ بیمارستانی و توسطِ تیمِ درمانی انجام می‌شود.

دوبوتامین را خودِ بیمار مصرف نمی‌کند؛ این دارو تنها به‌صورتِ تزریقِ وریدیِ پیوسته و در بیمارستان یا بخشِ مراقبتِ ویژه، توسطِ پزشک یا پرستار تجویز و تنظیم می‌شود. سرعتِ تزریق را پزشک بر اساسِ پاسخِ قلب و فشارِ خونِ بیمار، لحظه‌به‌لحظه تعیین و در صورتِ نیاز تغییر می‌دهد؛ به همین دلیل در سراسرِ مدتِ تزریق، ضربانِ قلب، فشارِ خون و گاهی نوارِ قلب پیوسته پایش می‌شوند. قطعِ تزریق نیز تنها به تشخیصِ تیمِ درمانی و معمولاً به‌تدریج انجام می‌شود تا فشارِ خون و ضربانِ قلب ناگهان افت نکند.

دوبوتامین با برخی داروهایِ قلبی و بی‌هوشی تداخل دارد؛ برایِ نمونه، مصرفِ هم‌زمان با بتابلوکرها می‌تواند اثرِ تقویت‌کنندهٔ دوبوتامین بر قلب را کم کند یا اثرهایِ ناخواستهٔ آن بر عروق را برجسته‌تر کند، و برخی داروهایِ بی‌هوشیِ استنشاقی ممکن است حساسیتِ قلب به دوبوتامین و خطرِ آریتمی را بالا ببرند. ترکیب با سایرِ داروهایِ محرکِ قلبی‌عروقی نیز می‌تواند فشارِ خون و ضربانِ قلب را بیش‌ازحد افزایش دهد. چون این دارو همواره در بیمارستان و همراه با درمان‌هایِ دیگر تزریق می‌شود، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایی را که مصرف می‌کنید، پیش از شروعِ این درمان به پزشک و داروسازِ خود بگویید.