دفریپرون

دفریپرون (Deferiprone) دارویی خوراکی از ردهٔ آهن‌زداها (Iron Chelating Agents) است که برای کاهش بار اضافی آهن در بدن بیمارانی به‌کار می‌رود که به‌دلیل نیاز به تزریق مکرر خون—به‌ویژه در تالاسمی ماژور—دچار تجمع آهن در بافت‌های حیاتی مانند قلب و کبد شده‌اند. این دارو در بدن به آهن آزاد متصل می‌شود، کمپلکسی پایدار می‌سازد و آن را عمدتاً از طریق ادرار از بدن دفع می‌کند. برخلاف برخی آهن‌زداهای تزریقی، دفریپرون به‌صورت خوراکی مصرف می‌شود و همین موضوع پایبندی به درمان طولانی‌مدت را برای بسیاری از بیماران آسان‌تر می‌کند. هدف اصلی درمان، پیشگیری یا کندکردن آسیبی است که تجمع آهن می‌تواند به عضوهای بدن، به‌ویژه قلب، وارد کند. مصرف آن معمولاً زیر نظر پزشک متخصص خون و همراه با پایش منظم آزمایشگاهی انجام می‌شود.

دفریپرون را باید دقیقاً طبق برنامه‌ای که پزشک یا داروساز مشخص می‌کند مصرف کرد. نوع قرص در نحوهٔ مصرف فرق می‌کند: قرص طولانی‌رهش باید کامل بلعیده شود و نباید خرد یا جویده شود، درحالی‌که قرص جوشان پیش از مصرف باید در آب کافی حل و سپس نوشیده شود. مصرف همراه با غذا می‌تواند از ناراحتی گوارشی بکاهد. رعایت فاصله‌های منظم زمانی بین نوبت‌های دارو و پایبندی کامل به درمان اهمیت زیادی دارد، چون اثربخشی دفریپرون در دفع آهن به مصرف منظم وابسته است. این دارو را بدون هماهنگی با پزشک قطع نکنید، حتی اگر حال عمومی‌تان خوب باشد، چون اضافه‌بار آهن بدون علامت آشکار هم می‌تواند به قلب آسیب برساند. هرگونه سؤال دربارهٔ مقدار یا زمان دقیق مصرف را با پزشک یا داروساز خود در میان بگذارید.

دفریپرون می‌تواند با برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان آن با داروهایی که خود می‌توانند گویچه‌های سفید خون را کاهش دهند، خطر نوتروپنی را بیشتر می‌کند و معمولاً توصیه نمی‌شود. مصرف هم‌زمان با سایر آهن‌زداها یا فرآورده‌های حاوی آهن نیز باید فقط با نظر و پایش متخصص انجام شود. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخل احتمالی پیش از شروع درمان بررسی شود.