دانازول

دانازول مشتقی مصنوعی از هورمون‌های آندروژنی (استروئیدهای مردانه) است که با مهارِ ترشحِ هورمونِ محرکِ فولیکول (FSH) و هورمونِ لوتئینی‌کننده (LH) از غدهٔ هیپوفیز، فعالیتِ تخمدان و تولیدِ استروژن را کاهش می‌دهد. این افتِ استروژن باعثِ کوچک‌شدنِ بافت‌های وابسته به آن، مانندِ کانون‌های اندومتریوزی یا کیست‌های پستانی، می‌شود. دانازول همچنین با بالابردنِ سطحِ پروتئینی به نامِ مهارکنندهٔ C1-استراز در خون، از حملاتِ ناگهانیِ تورم در آنژیوادمِ ارثی پیشگیری می‌کند. اثرِ درمانی معمولاً پس از چند هفته مصرفِ منظم نمایان می‌شود و ادامه یا تغییرِ آن باید با نظرِ پزشک باشد.

دانازول به‌صورتِ خوراکی و ترجیحاً همراه با غذا مصرف می‌شود تا احتمالِ ناراحتیِ گوارشی کمتر شود. پزشک اغلب شروعِ مصرف را همزمان با روزهای نخستِ سیکلِ قاعدگی توصیه می‌کند تا از عدمِ بارداری مطمئن شود. مصرفِ منظم و در ساعاتِ ثابتِ روز به اثربخشیِ بهترِ درمان کمک می‌کند؛ به‌ویژه در پیشگیری از آنژیوادمِ ارثی، فراموش‌کردنِ دوزها یا قطعِ ناگهانی می‌تواند خطرِ بازگشتِ حملات را بالا ببرد. مدتِ درمان، تغییرِ دوز یا قطعِ آن را فقط با هماهنگیِ پزشک یا داروساز و بر اساسِ نسخه انجام بده.

دانازول می‌تواند اثرِ داروهای ضدِانعقادِ خوراکی مانندِ وارفارین را تشدید کند و خطرِ خونریزی را افزایش دهد؛ در این موارد پایشِ دقیق‌ترِ آزمایش‌های انعقادی لازم است. سطحِ خونیِ برخی داروها مانندِ سیکلوسپورین، تاکرولیموس و کاربامازپین نیز ممکن است با مصرفِ هم‌زمانِ دانازول بالا برود. در افرادِ دیابتی، دانازول می‌تواند کنترلِ قندِ خون را تحتِ تأثیر قرار دهد و نیازمندِ تنظیمِ دوزِ انسولین یا داروهای خوراکیِ دیابت شود. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های خطرناک پیشگیری شود.