کلیستیمتات سدیم

کلیستیمتات سدیم یک آنتی‌بیوتیکِ تزریقی از گروهِ پلی‌میکسین‌هاست که در بدن به مادهٔ فعالِ «کلیستین» تبدیل می‌شود. این دارو به غشای بیرونیِ باکتری‌های گرم‌منفی متصل می‌شود، ساختارِ آن را مختل می‌کند و باعثِ نشتِ محتویاتِ سلول و از بین رفتنِ باکتری می‌شود. از آنجا که بسیاری از باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک‌های رایج همچنان به این دارو حساس‌اند، کلیستیمتات معمولاً به‌عنوانِ یک گزینهٔ خطِ آخر برای عفونت‌های شدید و مقاومِ بیمارستانی به‌کار می‌رود. این دارو فقط به‌صورتِ تزریقی و در محیطِ بیمارستان، توسط تیمِ درمانی تجویز و تزریق می‌شود.

این دارو را کادرِ درمانی معمولاً به‌صورتِ تزریقِ وریدی، و پس از حل‌کردنِ پودر در حلالِ مخصوص، طبقِ دستورِ پزشک تهیه و تزریق می‌کند؛ به همین دلیل بیمار معمولاً خودش آن را در منزل تزریق نمی‌کند. زمان‌بندی، فاصلهٔ تزریق‌ها و طولِ کلِ دورهٔ درمان را پزشک بر اساسِ نوعِ عفونت و عملکردِ کلیهٔ بیمار تعیین می‌کند و پیرویِ دقیق از همان برنامه اهمیتِ زیادی دارد. حتی اگر حالِ عمومی زودتر بهتر شود، دوره را نباید پیش از موعدی که پزشک گفته قطع کرد، چون ممکن است عفونت به‌طورِ کامل از بین نرفته باشد. نوشیدنِ مایعاتِ کافی، در صورتِ تأییدِ پزشک، می‌تواند به محافظت از کلیه در طولِ درمان کمک کند.

مصرفِ هم‌زمانِ کلیستیمتات با سایر داروهای بالقوه آسیب‌رسان به کلیه، مانند برخی آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی یا وانکومایسین، می‌تواند خطرِ آسیبِ کلیوی را افزایش دهد. هم‌زمانی با داروهای شل‌کنندهٔ عضلانی که در بیهوشی به‌کار می‌روند نیز ممکن است ضعفِ عضلاتِ تنفسی را تشدید کند. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و آنتی‌بیوتیک‌های دیگری را که مصرف می‌کنید یا اخیراً مصرف کرده‌اید، حتماً به پزشک و داروسازتان بگویید.