بریواراستام

بریواراستام دارویی ضدتشنج (آنتی‌اپی‌لپتیک) از ردهٔ داروهای مؤثر بر دستگاه عصبی است که با اتصال به پروتئینی به نام SV2A (پروتئین کیسه‌های سیناپسی) در سلول‌های عصبی مغز، از فعالیت الکتریکی بیش‌ازحد و نامنظمی که زمینه‌ساز تشنج است می‌کاهد. این پروتئین در آزادسازی پیام‌رسان‌های عصبی نقش دارد و تنظیم آن به کاهش تحریک‌پذیری غیرطبیعی سلول‌های مغز کمک می‌کند. این دارو معمولاً برای کنترل تشنج‌های موضعی (فوکال) در افراد مبتلا به صرع، اغلب به‌صورت درمان کمکی در کنار داروهای دیگر ضدتشنج، به کار می‌رود. هدف اصلی درمان، کاهش تعداد و شدت تشنج‌ها و بهبود کیفیت زندگی فرد است، نه لزوماً درمان قطعی بیماری زمینه‌ای. به شکل قرص عرضه می‌شود و در ایران با نام‌های تجاری گوناگون از جمله بریواستا، بریزانتیس و بریواکین، و نیز با همین نام ژنریک، در دسترس است.

بریواراستام معمولاً به‌صورت قرص خوراکی، همراه یا بدون غذا مصرف می‌شود؛ اگر مصرف با معدهٔ خالی ناراحتی گوارشی ایجاد کند، خوردن آن همراه با غذا کمک‌کننده است. بهتر است قرص هر روز در ساعاتی ثابت خورده شود تا سطح دارو در خون یکنواخت بماند و اثر ضدتشنجی پایدار باشد. پایبندی به برنامهٔ مصرف، حتی در روزهایی که تشنجی رخ نداده، اهمیت زیادی دارد و مقدار و تعداد دفعات مصرف را فقط پزشک بر اساس شرایط فرد تعیین می‌کند. قطع ناگهانی این دارو، به‌ویژه پس از مصرف طولانی‌مدت، می‌تواند خطر بازگشت تشنج را افزایش دهد؛ به همین دلیل هرگونه کاهش یا قطع مصرف باید تدریجی و زیر نظر پزشک انجام شود.

بریواراستام می‌تواند با برخی داروهای دیگر ضدتشنج مانند کاربامازپین و فنی‌توئین تداخل داشته باشد و سطح خونی آن‌ها یا حتی خود بریواراستام را تغییر دهد؛ داروی ریفامپین (آنتی‌بیوتیک ضد سل) نیز ممکن است اثر این دارو را کاهش دهد. مصرف هم‌زمان با الکل یا داروهای آرام‌بخش، خواب‌آور و برخی مسکن‌های قوی، خواب‌آلودگی و کاهش هوشیاری را تشدید می‌کند و بهتر است از این ترکیب پرهیز شود. به همین دلیل فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی مصرفی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید تا تداخل‌های احتمالی بررسی و مدیریت شود.