براکتانت

براکتانت (Beractant) یک سورفکتانت طبیعی ریوی است که از بافت ریه گاو استخراج و با چند چربی و پروتئین اضافه غنی‌سازی می‌شود تا شباهت نزدیکی به سورفکتانت طبیعی ریه انسان داشته باشد. سورفکتانت لایه نازکی از چربی و پروتئین است که در کیسه‌های هوایی ریه کشش سطحی را کم می‌کند تا این کیسه‌ها در پایان بازدم بسته نشوند. در نوزادان بسیار نارس، ریه هنوز به اندازه کافی سورفکتانت خودش را نساخته و همین کمبود باعث سندرم دیسترس تنفسی (Respiratory Distress Syndrome) می‌شود، وضعیتی که با نام بیماری غشای هیالن هم شناخته می‌شود. براکتانت با جایگزینی موقت این ماده، ظرفیت ریه برای باز شدن و تبادل گاز را بهبود می‌بخشد. این دارو رده‌ای کاملاً اختصاصی نوزادان است و در بزرگسالان یا کودکان بزرگ‌تر کاربردی ندارد.

براکتانت را خانواده تجویز نمی‌کند؛ این دارو را فقط پزشک یا تیم بخش مراقبت ویژه نوزادان، از طریق لوله تنفسی که از پیش در راه هوایی نوزاد جای‌گذاری شده، مستقیماً داخل ریه او می‌ریزد، معمولاً در چند وضعیت متفاوت بدن تا در هر دو ریه به طور یکنواخت پخش شود. تعداد دفعات و فاصله دوزها را پزشک نوزاد بر اساس وزن، سن حاملگی و پاسخ تنفسی نوزاد (اکسیژن خون، عکس قفسه سینه) تعیین می‌کند و ممکن است در ساعات یا روزهای بعد تکرار شود. در حین و پس از هر تجویز، ضربان قلب، اکسیژن خون و وضعیت لوله تنفسی نوزاد به طور پیوسته زیر نظر گرفته می‌شود. خانواده کافی است درباره روند درمان، تعداد دوزها و وضعیت کلی نوزاد با تیم درمانی در تماس باشد و هر پرسشی را که دارد مطرح کند.

براکتانت مستقیماً درون ریه اثر می‌گذارد و بر خلاف داروهای خوراکی، تداخل غذایی یا الکلی برایش معنا ندارد؛ تداخل سیستمی شناخته‌شده مهمی هم با اغلب داروهای دیگر گزارش نشده است. با این حال تیم درمانی معمولاً تا مدتی پس از هر تجویز از ساکشن لوله تنفسی خودداری می‌کند تا داروی وارد شده به ریه از دست نرود، و آن را با سایر فرآورده‌های سورفکتانت مخلوط نمی‌کند. چون براکتانت به سرعت مقاومت ریه را تغییر می‌دهد، تنظیمات دستگاه تهویه و اکسیژن هم بلافاصله پس از هر دوز بازبینی می‌شود. با این همه، فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و مداخله‌هایی که برای نوزاد انجام می‌شود باید همیشه در پرونده درمانی و در دسترس تیم پزشکی نوزاد باشد تا هماهنگی درمان حفظ شود.