آلومینیوم هیدروکساید

آلومینیوم هیدروکساید ترکیبی معدنی از ردهٔ داروهای ضداسید (آنتی‌اسید) است که در ناراحتی‌های گوارشی به‌کار می‌رود. این دارو با واکنشِ شیمیاییِ مستقیم، اسیدِ معده را خنثی می‌کند و از این راه سوزشِ سردل و ترش‌کردن را تسکین می‌دهد. اثرِ آن نسبتاً کوتاه‌مدت و علامتی است، نه درمانِ ریشه‌ایِ بیماریِ زمینه‌ای. در بیمارانِ دچار نارساییِ کلیه، این دارو کاربردِ دیگری هم دارد: در روده به فسفاتِ غذا متصل می‌شود و از جذبِ آن جلوگیری می‌کند، به همین دلیل برای کنترلِ فسفاتِ بالای خون نیز تجویز می‌شود.

این دارو به‌صورتِ سوسپانسیون است و باید پیش از هر بار مصرف کاملاً تکان داده شود تا یکدست شود. بهتر است طبقِ توصیهٔ پزشک یا داروساز، مدتی پس از غذا و پیش از خواب مصرف شود، زیرا در این زمان‌ها اثرِ خنثی‌کنندگیِ اسید بیشتر و پایدارتر است. نکتهٔ مهم این است که فاصلهٔ زمانیِ کافی را با سایر داروهای خوراکی رعایت کنید، چون آلومینیوم هیدروکساید می‌تواند جذبِ آن‌ها را کم کند؛ پزشک یا داروساز دربارهٔ این فاصله راهنمایی می‌کند. مقدارِ مصرف و مدتِ درمان را پزشک تعیین می‌کند و نباید بدونِ مشورت، مصرف را طولانی‌تر از توصیه ادامه داد یا آن را جایگزینِ بررسیِ علتِ اصلیِ ناراحتیِ گوارشی کرد.

آلومینیوم هیدروکساید می‌تواند در دستگاهِ گوارش به بسیاری از داروهای دیگر متصل شود و جذبِ آن‌ها را به‌طورِ چشمگیری کم کند؛ از جمله برخی آنتی‌بیوتیک‌ها (مانندِ تتراسایکلین‌ها و فلوروکینولون‌ها)، قرص‌های آهن، دیگوکسین، داروهای تیروئید و برخی داروهای ضدصرع و داروهای پوکیِ استخوان. به همین دلیل بهتر است این داروها با فاصلهٔ زمانیِ کافی از آلومینیوم هیدروکساید مصرف شوند. مصرفِ هم‌زمان با سایر داروهای حاویِ آلومینیوم یا منیزیم نیز باید با احتیاط و زیرِ نظرِ پزشک باشد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا بتوانند زمان‌بندیِ مناسب را برایت تعیین کنند.