آلمتوزومب

آلمتوزومب با نام‌های تجاری لمترادا و آلمتوزومب شناخته می‌شود و در ردهٔ داروهای ضدسرطان و تعدیل‌کنندهٔ ایمنی قرار دارد. این پادتن به نشانه‌ای روی لنفوسیت‌های بی و تی متصل می‌شود و با کاهش این سلول‌ها، فعالیت نابجای سیستم ایمنی یا سلول‌های بدخیم بی را کم می‌کند؛ بازسازی سلول‌ها به‌تدریج رخ می‌دهد. در ام‌اس، هدف کاهش عود و فعالیت بیماری است و در لوسمی لنفوسیتی مزمن سلول بی، هدف کاهش سلول‌های سرطانی است. فرآوردهٔ داده‌شده کنسانترهٔ تزریقی با قدرت ۱۰ میلی‌گرم در هر میلی‌لیتر است که پس از رقیق‌سازی به‌صورت انفوزیون وریدی در مرکز درمانی داده می‌شود.

آلمتوزومب خوراکی نیست؛ کنسانتره باید پس از رقیق‌سازی به‌صورت انفوزیون وریدی، فقط در مرکز درمانی مجهز و توسط کارکنان آموزش‌دیده داده شود. چون دارو وریدی است، همراه یا جدا از غذا بودن مطرح نیست؛ زمان انفوزیون، تعداد روزهای هر دوره و فاصلهٔ دوره‌ها به بیماری و فرآورده بستگی دارد و مقدار آن را پزشک تعیین می‌کند. پیش از انفوزیون ممکن است کورتون، داروی ضدحساسیت و تب‌بر و نیز داروی پیشگیری از عفونت هرپس تجویز شود. هنگام تزریق و مدتی پس از آن علائم حیاتی پایش می‌شود؛ در درمان ام‌اس، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه، آزمایش ادرار، کارکرد تیروئید و گاهی معاینهٔ پوست برای مدت طولانی پس از آخرین دوره پیگیری می‌شوند. اگر نوبت یا دوره‌ای به تعویق افتاد، خودسرانه آن را جبران نکنید.

تداخل مستقیم مهمی با غذا شناخته نشده و چون دارو وریدی است، غذا جذب آن را تغییر نمی‌دهد. مصرف هم‌زمان یا نزدیکِ داروهای سرکوبگر ایمنی، ضدسرطان یا برخی درمان‌های ام‌اس می‌تواند خطر عفونت و افت سلول‌های خونی را بیشتر کند؛ داروهای رقیق‌کنندهٔ خون و ضدپلاکت نیز به‌سبب خطر خونریزی باید حتماً بررسی شوند. واکسن‌های زنده را نزدیک دورهٔ درمان یا پس از آن بدون اجازهٔ متخصص دریافت نکنید. برای کاهش خطر عفونت، در اطراف دورهٔ درمان از گوشت خام یا نیم‌پز، پنیر نرم و لبنیات غیرپاستوریزه پرهیز کنید. الکل تداخل مستقیم شناخته‌شده‌ای ندارد، اما در زمان تب، سرگیجه، عفونت یا مصرف داروهای همراه بهتر است مصرف نشود. فهرست کامل داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.