زالپلون

زالپلون دارویی خواب‌آور و آرام‌بخش از ردهٔ آرام‌بخش‌های غیربنزودیازپینیِ نسلِ جدید است که معمولاً به‌شکلِ کپسول عرضه می‌شود و در درمانِ کوتاه‌مدتِ بی‌خوابی کاربرد دارد. این دارو با تأثیرِ گزینشی بر بخشی از گیرنده‌های گابا (GABA-A) در مغز، فعالیتِ سلول‌های عصبی را کاهش می‌دهد و آرامش و خواب‌آلودگی پدید می‌آورد. ویژگیِ متمایزِ زالپلون نسبت به بسیاری از خواب‌آورهای دیگر، آغازِ سریع و ماندگاریِ بسیار کوتاهِ اثرش در بدن است؛ به همین دلیل بیشتر برای کمک به شروعِ خواب تجویز می‌شود، نه برای حفظِ خواب در سراسرِ شب. مصرفِ آن معمولاً به یک دورهٔ کوتاه محدود می‌شود و برای درمانِ طولانی‌مدتِ بی‌خوابی مناسب نیست.

زالپلون باید درست پیش از رفتن به رختخواب یا بلافاصله پس از احساسِ دشواری در به‌خواب‌رفتن مصرف شود، آن‌هم تنها در شبی که فردا فرصتِ کافی برای خوابِ کامل وجود دارد. مصرفِ آن همراه با غذا، به‌ویژه غذای پرچرب یا سنگین، جذبِ دارو را کند و آغازِ اثرش را دیرتر می‌کند؛ به همین دلیل بهتر است با معدهٔ نسبتاً خالی و نزدیک به زمانِ خواب مصرف شود. این دارو معمولاً برای دورهٔ کوتاهی تجویز می‌شود و طولانی‌کردنِ خودسرانهٔ مدتِ مصرف توصیه نمی‌شود. اگر مدتی مصرف شده باشد، قطعِ ناگهانیِ آن ممکن است با بازگشتِ موقتِ بی‌خوابی یا بی‌قراری همراه شود؛ از این‌رو هرگونه تغییر یا قطعِ مصرف بهتر است تدریجی و طبقِ راهنماییِ پزشک یا داروساز انجام شود. مقدار و مدتِ دقیقِ مصرف را پزشکِ معالج بر اساسِ نسخه مشخص می‌کند.

زالپلون با سایرِ داروهای آرام‌بخش و کاهندهٔ هوشیاری، مانندِ بنزودیازپین‌ها، برخی مسکن‌های مخدر، داروهای ضدافسردگی یا آنتی‌هیستامین‌های خواب‌آور، و نیز با الکل تداخل دارد و مصرفِ هم‌زمانِ آن‌ها می‌تواند خواب‌آلودگی و کاهشِ هوشیاری را تشدید کند و خطرناک باشد. برخی داروها مانندِ سایمتیدین می‌توانند سطحِ زالپلون را در خون بالا ببرند، در حالی که برخی داروهای دیگر می‌توانند اثرِ آن را کم کنند. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا پیش از مصرف، تداخل‌های احتمالی بررسی شود.