تریمیپرامین

تریمیپرامین دارویی از خانوادهٔ ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای (Tricyclic Antidepressant) و از داروهای اثرگذار بر دستگاهِ عصبی است. برخلاف بسیاری از داروهای سه‌حلقه‌ای که عمدتاً با مهارِ بازجذبِ سروتونین و نوراپی‌نفرین اثر می‌کنند، بخشِ مهمی از اثرِ تریمیپرامین از تأثیرگذاری بر گیرنده‌های هیستامینی، سروتونینی و آلفا-آدرنرژیک می‌آید. همین ویژگی باعث می‌شود آرام‌بخشیِ آن نسبت به بسیاری از داروهای مشابه بارزتر باشد و جدا از اثرِ ضدافسردگی، به بهبودِ خواب نیز کمک کند. شکلِ قطرهٔ خوراکیِ آن امکانِ تنظیمِ دقیقِ مقدارِ مصرف را زیرِ نظرِ پزشک فراهم می‌کند. هدفِ اصلی از تجویزِ آن، تسکینِ افسردگی و بازگرداندنِ آرامش و خوابِ طبیعی است.

مصرفِ تریمیپرامین باید دقیقاً طبقِ نسخهٔ پزشک و با تنظیمِ تدریجیِ مقدار انجام شود؛ تعدادِ قطره و برنامهٔ زمانیِ مصرف را پزشک بر اساسِ شرایطِ شما تعیین می‌کند. به‌دلیلِ اثرِ آرام‌بخشِ نسبتاً قوی، معمولاً مصرفِ آن در ساعاتِ نزدیک به خواب توصیه می‌شود، اما زمانِ دقیق را پزشک مشخص می‌کند. قطره را می‌توان طبقِ راهنماییِ داروساز در کمی آب رقیق کرد. اثرِ ضدافسردگیِ این دارو معمولاً به‌تدریج و طیِ چند هفته ظاهر می‌شود، بنابراین حتی در صورتِ نبودِ بهبودِ فوری، مصرفِ منظم را بدونِ هماهنگی با پزشک قطع نکنید؛ قطعِ ناگهانی پس از مصرفِ طولانی می‌تواند با علائمی مانندِ بی‌قراری، تهوع یا اختلالِ خواب همراه باشد.

تریمیپرامین می‌تواند با داروهای مهارکنندهٔ مونوآمین‌اکسیداز تداخلِ خطرناک داشته باشد و مصرفِ هم‌زمان یا نزدیک به هم با آن‌ها معمولاً ممنوع است. هم‌زمانیِ آن با سایرِ داروهای اثرگذار بر خلق یا داروهایی که بر ریتمِ قلب اثر می‌گذارند نیز نیازمندِ احتیاطِ ویژه است. مصرفِ هم‌زمان با الکل یا سایرِ داروهای آرام‌بخش می‌تواند خواب‌آلودگی و کاهشِ هوشیاری را تشدید کند. داروهای دارایِ اثرِ آنتی‌کولینرژیک، مانندِ برخی داروهای سرماخوردگی یا آنتی‌هیستامین‌ها، نیز ممکن است عوارضی مانندِ خشکیِ دهان و یبوست را افزایش دهند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا تداخل‌های احتمالی بررسی شود.