تری‌هگزی‌فنیدیل

تری‌هگزی‌فنیدیل هیدروکلراید دارویی از گروه آنتی‌کولینرژیک‌های ضدپارکینسون (Anticholinergic Antiparkinsonian Agents) است. در بیماری پارکینسون و برخی اختلالات حرکتی مشابه، فعالیت یک پیام‌رسان عصبی به نام استیل‌کولین نسبت به دوپامین در مغز بیش‌ازحد می‌شود؛ این دارو با مسدود کردن گیرنده‌های موسکارینی استیل‌کولین، این نابرابری را تا حدی جبران می‌کند. حاصل این مکانیسم، کاهش نسبی لرزش و سفتی عضلانی و بهبود نسبی کنترل حرکات است، هرچند اثر آن روی کندی حرکت معمولاً کمتر از داروهای دوپامینرژیک مانند لوودوپا است. این دارو می‌تواند به‌تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضدپارکینسون تجویز شود.

این دارو معمولاً به‌صورت قرص و طبق برنامه‌ای که پزشک تعیین می‌کند مصرف می‌شود؛ پزشک اغلب درمان را با مقدار کم آغاز و به‌تدریج تنظیم می‌کند تا بدن فرصت سازگاری پیدا کند. مصرف قرص همراه با غذا یا کمی پس از آن می‌تواند ناراحتی معده را کم کند، مگر آنکه پزشک دستور دیگری داده باشد. قرص را با یک لیوان آب کامل بخورید و بدون هماهنگی با پزشک، مقدار مصرف را خودسرانه تغییر ندهید یا دارو را ناگهان قطع نکنید، چون قطع ناگهانی می‌تواند علائم پارکینسون را موقتاً تشدید کند. اگر نوبتی از دارو فراموش شد یا سؤالی دربارهٔ برنامهٔ مصرف دارید، از داروساز یا پزشک خود بپرسید.

تری‌هگزی‌فنیدیل می‌تواند با سایر داروهای دارای اثر آنتی‌کولینرژیک، از جمله برخی آنتی‌هیستامین‌ها، داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای و برخی داروهای ضدروان‌پریشی، اثر افزایشی داشته باشد و خشکی دهان، یبوست، گیجی یا مشکل دفع ادرار را تشدید کند. مصرف هم‌زمان با الکل نیز می‌تواند خواب‌آلودگی و گیجی را بیشتر کند. این دارو همچنین ممکن است جذب برخی داروهای دیگر مانند دیگوکسین را تحت تأثیر قرار دهد، و در صورت مصرف هم‌زمان با لوودوپا، پزشک ممکن است برنامهٔ دارویی را تنظیم کند. به همین دلیل، فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های ناخواسته پیشگیری شود.