تستوسترون

تستوسترون هورمونِ اصلیِ جنسیِ مردانه (آندروژن) است که در بیضه‌ها ساخته می‌شود و نقشِ کلیدی در رشدِ عضلات و استخوان‌ها، میلِ جنسی و ویژگی‌های مردانهٔ بدن دارد. ژلِ تستوسترون فرآورده‌ای موضعی از همین هورمون است که از راهِ پوست جذبِ خون می‌شود و برای درمانِ جایگزینی در مردانی به کار می‌رود که بدنشان تستوسترونِ کافی نمی‌سازد، وضعیتی که به آن کم‌کاریِ بیضه یا هیپوگنادیسم گفته می‌شود. هدفِ اصلیِ این درمان، رساندنِ سطحِ تستوسترونِ خون به محدودهٔ طبیعی و کاهشِ نشانه‌های ناشیِ از کمبودِ آن است. این دارو فقط زمانی تجویز می‌شود که کمبودِ تستوسترون هم با نشانه‌های بالینی و هم با آزمایشِ خون تأیید شده باشد، نه صرفاً بر پایهٔ سن یا احساسِ خستگی.

این ژل معمولاً هر روز در ساعتِ مشخصی، اغلب صبح، روی پوستِ سالم و خشکِ ناحیه‌ای که پزشک یا برگهٔ راهنمای داخلِ بسته مشخص کرده (معمولاً شانه یا بازو) مالیده می‌شود، نه روی اندامِ تناسلی. پس از مالیدن باید اجازه داد پوست کاملاً خشک شود، سپس لباس روی آن پوشیده و بلافاصله دست‌ها با آب و صابون شسته شود. تا خشک‌شدنِ کامل باید از تماسِ پوستِ محلِ مصرف با دیگران، به‌ویژه زنان و کودکان، خودداری کرد، و بهتر است پیش از شنا یا دوشِ طولانی هم بازهٔ زمانیِ توصیه‌شده در برگهٔ راهنما رعایت شود. مقدار و مدتِ دقیقِ مصرف را فقط پزشک بر پایهٔ نتیجهٔ آزمایش‌های دوره‌ای تعیین می‌کند و نباید بدونِ مشورتِ پزشک، مصرف را قطع یا تغییر داد.

تستوسترون می‌تواند اثرِ داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانند وارفارین را تقویت و خطرِ خون‌ریزی را بیشتر کند. در افرادِ دیابتی ممکن است نیازِ بدن به انسولین یا قرص‌های پایین‌آورندهٔ قندِ خون تغییر کند، پس کنترلِ قندِ خون باید دقیق‌تر پایش شود. مصرفِ هم‌زمان با کورتیکواستروئیدها نیز می‌تواند احتباسِ مایعات در بدن را افزایش دهد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی پیشگیری شود.