سدیم پیکوسولفات

سدیم پیکوسولفات از گروهِ ملین‌های محرک است و در دستهٔ داروهای گوارش و سوخت‌وساز جای می‌گیرد. این دارو در رودهٔ بزرگ توسطِ باکتری‌های طبیعیِ روده به شکلِ فعال تبدیل می‌شود و با تحریکِ مستقیمِ دیوارهٔ روده، حرکاتِ دودیِ روده (پریستالسیس) را افزایش می‌دهد و همزمان از جذبِ آب در روده می‌کاهد. نتیجهٔ این دو اثر، نرم‌شدنِ مدفوع و تسریعِ دفعِ آن است. اثرِ این دارو معمولاً شش تا دوازده ساعت پس از مصرف آغاز می‌شود، به همین دلیل اغلب مصرفِ شبانه برای دفعِ صبحگاهی توصیه می‌شود. هدفِ اصلیِ آن، تخلیهٔ سریع و مؤثرِ روده در یبوستِ کوتاه‌مدت یا پیش از اقداماتِ تشخیصی و جراحیِ گوارشی است.

این قطره را طبقِ تعدادِ قطره و زمان‌بندیِ دقیقی که پزشک یا داروساز مشخص می‌کند مصرف کنید؛ معمولاً بهتر است شب‌ها و پیش از خواب مصرف شود تا اثرِ آن صبحِ روزِ بعد ظاهر گردد. قطره‌ها را می‌توان با کمی آب یا آبمیوه رقیق کرد و بدونِ جویدن، مستقیم بلعید. برای آماده‌سازیِ روده پیش از کولونوسکوپی، باید دقیقاً از برنامهٔ زمانیِ داده‌شده توسطِ پزشک یا مرکزِ درمانی پیروی کرد و نوشیدنِ مایعاتِ کافی در این دوره اهمیت دارد. این دارو برای مصرفِ روزانه یا طولانی‌مدت طراحی نشده است؛ اگر یبوست ادامه داشت یا احساس کردید بدنتان به این ملین عادت کرده، به‌جای افزایشِ خودسرانهٔ مقدار یا تکرارِ مصرف، با پزشک مشورت کنید.

مصرفِ هم‌زمانِ سدیم پیکوسولفات با ادرارآورها (دیورتیک‌ها) یا کورتیکواستروئیدها می‌تواند خطرِ افتِ پتاسیمِ خون را بیشتر کند، که خود بر عملکردِ قلب و اثرِ داروهایی مانندِ دیگوکسین تأثیر می‌گذارد. از آنجا که این دارو سرعتِ عبورِ موادِ گوارشی را افزایش می‌دهد، ممکن است جذبِ برخی داروهای خوراکیِ دیگر را کاهش دهد؛ بهتر است فاصلهٔ زمانیِ مناسبی بینِ مصرفِ آن‌ها رعایت شود. مصرفِ هم‌زمان با سایرِ ملین‌ها یا نوشیدنیِ الکلی نیز می‌تواند خطرِ اسهال و کم‌آبیِ بدن را بالا ببرد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا این تداخل‌ها بررسی و کنترل شوند.