پانکراتین

پانکراتین مخلوطی از آنزیم‌هایِ طبیعیِ پانکراس (لیپاز، آمیلاز و پروتئاز) است که در ایران با نام‌هایِ تجاریِ کرئون، پانفورت و کرئوفورت نیز عرضه می‌شود و در دستهٔ داروهایِ گوارشی و آنزیم‌هایِ جایگزین جای می‌گیرد. در افرادی که پانکراسشان به‌دلیلِ بیماری یا جراحی نمی‌تواند آنزیمِ کافی برایِ گوارشِ غذا بسازد، این دارو همان آنزیم‌ها را از بیرون تأمین می‌کند. کپسول‌ها از دانه‌هایِ ریزِ طولانی‌رهش (پلت) با پوششی مقاوم به اسیدِ معده ساخته شده‌اند تا آنزیم‌ها سالم به رودهٔ باریک برسند و همان‌جا اثر کنند. هدفِ اصلیِ مصرفِ آن، بهبودِ هضم و جذبِ چربی، نشاسته و پروتئینِ غذا، و پیشگیری از سوءتغذیه یا کاهشِ وزنِ ناخواسته در نارساییِ برون‌ریزِ پانکراس (Exocrine Pancreatic Insufficiency) است.

این کپسول را همراهِ ابتدایِ هر وعدهٔ غذایی یا میان‌وعده، به‌طورِ کامل و با مقدارِ کافی مایعات قورت دهید. دانه‌هایِ داخلِ کپسول را نباید خرد کرد، جوید یا در غذایِ داغ حل کرد، چون در این صورت پوششِ محافظشان از بین می‌رود و آنزیم‌ها پیش از رسیدن به روده، در معده غیرفعال می‌شوند. اگر در قورت‌دادنِ کپسول مشکل دارید، طبقِ راهنماییِ پزشک یا داروساز می‌توانید آن را باز کنید و دانه‌ها را بدونِ خرد‌کردن، رویِ مقدارِ کمی غذایِ نرم و اسیدی مانندِ پورهٔ سیب بریزید و بی‌درنگ میل کنید. تعدادِ کپسول در هر وعده و دوزِ کلیِ روزانه را فقط پزشک، بر اساسِ شدتِ نارساییِ پانکراس، وزن و میزانِ چربیِ رژیمِ غذایی، تعیین می‌کند؛ مصرفِ منظم همراه با هر وعده برایِ اثربخشیِ دارو ضروری است و در صورتِ نیاز به قطعِ مصرف نیز بهتر است این تصمیم را با پزشک هماهنگ کنید.

پانکراتین ممکن است جذبِ مکمل‌هایِ آهن را در صورتِ مصرفِ هم‌زمان کمی کاهش دهد؛ در صورتِ نیاز به این مکمل، پزشک می‌تواند فاصلهٔ مصرف را تنظیم کند. داروهایی که اسیدِ معده را کاهش می‌دهند یا خنثی می‌کنند، مانندِ آنتی‌اسیدها یا داروهایِ ضدِترشیِ معده، نیز می‌توانند نحوهٔ عملکردِ پوششِ محافظِ کپسول را تحتِ تأثیر قرار دهند. همیشه فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از هرگونه تداخلِ احتمالی جلوگیری شود.