موکلوبماید

موکلوبماید دارویی از گروهِ ضدافسردگی‌هاست که در ردهٔ بازدارنده‌های برگشت‌پذیرِ مونوآمین‌اکسیدازِ نوعِ آ (Reversible Inhibitor of Monoamine Oxidase-A) قرار می‌گیرد. این دارو با مهارِ موقت و انتخابیِ این آنزیم، از تجزیهٔ ناقل‌های عصبیِ سروتونین، نوراپی‌نفرین و دوپامین در مغز جلوگیری می‌کند و سطحِ آن‌ها را در فضای بینِ سلول‌های عصبی افزایش می‌دهد؛ همین امر به بهبودِ خلق و کاهشِ نشانه‌های افسردگی کمک می‌کند. برخلافِ داروهای قدیمی‌ترِ مهارکنندهٔ مونوآمین‌اکسیداز که به‌طور غیرقابل‌برگشت و غیرانتخابی عمل می‌کردند، ماهیتِ برگشت‌پذیرِ موکلوبماید احتیاط‌های غذاییِ آن دسته از داروها را تا حدِ زیادی کاهش داده، هرچند رعایتِ برخی نکات همچنان توصیه می‌شود. اثرِ کاملِ دارو معمولاً پس از چند هفته مصرفِ منظم آشکار می‌شود.

موکلوبماید را طبقِ دستورِ پزشک و ترجیحاً بعد از غذا مصرف کنید؛ خوردنِ آن همراه یا بلافاصله پس از وعدهٔ غذایی می‌تواند ناراحتیِ گوارشی را کم کند. قرص را کامل و با کمی آب میل کنید و تا جایی که ممکن است در ساعتِ مشخصی از روز مصرف کنید تا سطحِ دارو در بدن یکنواخت بماند. مصرفِ منظم و بدونِ فراموشی، حتی در روزهایی که حالِ‌تان بهتر است، برای اثربخشیِ درمانِ افسردگی ضروری است، چون پاسخِ کاملِ دارو معمولاً زمان می‌برد. دوز یا مدتِ درمان را خودسرانه تغییر ندهید و بدونِ هماهنگی با پزشک، مصرف را ناگهان قطع نکنید.

موکلوبماید با بسیاری از ضدافسردگی‌های رایجِ دیگر، به‌ویژه بازدارنده‌های بازجذبِ سروتونین، و نیز با ترامادول، برخی مسکن‌های قوی و داروهای میگرنِ خانوادهٔ تریپتان تداخلِ جدی دارد؛ مصرفِ هم‌زمانِ این داروها می‌تواند خطرِ سندرومِ سروتونین (حالتی نادر اما جدی) را افزایش دهد. ترکیب با سایر مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز نیز ممنوع است و باید فاصلهٔ زمانیِ لازم میانِ قطعِ یک دارو و شروعِ دیگری رعایت شود. داروهای محرکِ سیستمِ عصبیِ سمپاتیک، مانندِ برخی قطره‌ها و شربت‌های ضداحتقانِ سرماخوردگی، نیز می‌توانند فشارِ خون را به‌طور خطرناکی بالا ببرند. مصرفِ مقادیرِ زیادِ غذاهای بسیار کهنه یا تخمیرشده مانندِ پنیرهای مانده و فرآورده‌های گوشتیِ دودی بهتر است محدود شود، هرچند خطرِ این واکنش در موکلوبماید کمتر از مهارکننده‌های قدیمی‌ترِ مونوآمین‌اکسیداز است. همیشه فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی پیش از شروعِ درمان بررسی شود.