لیناکلوتاید

لیناکلوتاید پپتیدی مصنوعی از گروه داروهای مؤثر بر دستگاه گوارش است که به‌طور موضعی در روده باریک عمل می‌کند و تقریباً وارد جریان خون نمی‌شود. این دارو به گیرندهٔ گوانیلات سیکلاز-C روی سطح دیوارهٔ روده متصل می‌شود و با افزایش یک پیام‌رسان درون‌سلولی، ترشح مایع و کلراید به داخل روده را زیاد می‌کند. همین امر مدفوع را نرم‌تر می‌کند و عبور آن از روده را سریع‌تر می‌سازد. افزون بر این، لیناکلوتاید می‌تواند حساسیت اعصاب روده به درد را هم تا حدودی کم کند. هدف اصلی این دارو، کاهش یبوست و ناراحتی همراه آن در بیمارانی است که به درمان‌های سادهٔ اولیه پاسخ کافی نداده‌اند.

لیناکلوتاید معمولاً باید با معدهٔ خالی و دست‌کم سی دقیقه پیش از اولین وعدهٔ غذایی روز مصرف شود، زیرا خوردن آن همراه یا نزدیک به غذا می‌تواند احتمال اسهال و شل‌شدن بیش‌ازحد مدفوع را افزایش دهد. کپسول را باید کامل و همراه با آب بلعید و از خرد کردن یا باز کردن آن -مگر با راهنمایی صریح پزشک یا داروساز- خودداری کنید. بهتر است هر روز در ساعتی نسبتاً ثابت مصرف شود تا اثر آن یکنواخت‌تر بماند؛ رسیدن به اثر کامل ممکن است از چند روز تا چند هفته طول بکشد. مقدار مصرف، مدت درمان و هرگونه تغییر در نحوهٔ مصرف باید کاملاً طبق نسخه و نظر پزشک یا داروساز باشد.

از آنجا که لیناکلوتاید عمدتاً به‌صورت موضعی در روده اثر می‌کند و به مقدار بسیار کمی وارد جریان خون می‌شود، تداخل دارویی سیستمیک مهمی با اغلب داروهای رایج ندارد. با این حال، مصرف هم‌زمان آن با داروها یا مکمل‌هایی که خودشان باعث اسهال یا شل‌شدن مدفوع می‌شوند، می‌تواند خطر اسهال و کم‌آبی بدن را بیشتر کند. همچنین چون این دارو سرعت عبور مواد غذایی از روده را تغییر می‌دهد، ممکن است جذب برخی داروهای دیگری که هم‌زمان خورده می‌شوند اندکی تحت تأثیر قرار گیرد. به همین دلیل، فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از بی‌خطر بودن مصرف هم‌زمان مطمئن شوند.