لیدوکائین

لیدوکائین یک بی‌حس‌کنندهٔ موضعی از خانوادهٔ آمیدها (Amide Local Anesthetic) است که با مسدودکردنِ کانال‌های سدیمِ غشایِ سلول‌های عصبی، انتقالِ پیامِ درد را در ناحیهٔ تزریق به‌طور موقت متوقف می‌کند. فرآوردهٔ تزریقیِ ۴٪ آن معمولاً توسط پزشک یا دندان‌پزشک، برایِ بی‌حسیِ موضعی یا بلوکِ عصبی، پیش از اعمالِ جراحیِ جزئی و دندان‌پزشکی به کار می‌رود. اثرِ بی‌حسی معمولاً چند دقیقه پس از تزریق آغاز می‌شود و بسته به ناحیه و مقدارِ به‌کاررفته، از حدودِ یک تا چند ساعت ادامه می‌یابد. هدفِ اصلیِ آن، فراهم‌کردنِ بی‌دردیِ کافی برایِ انجامِ ایمن و راحتِ پروسیجر است، بدونِ آنکه هوشیاریِ فرد تحتِ تأثیر قرار گیرد.

این فرآورده را فقط پزشک، دندان‌پزشک یا پرسنلِ آموزش‌دیدهٔ درمانی و در محیطِ بالینی تزریق می‌کند؛ محلِ تزریق، مقدار و روشِ دقیقِ کار (نفوذی، بلوکِ عصبی و مانندِ آن) را پزشک بر اساسِ نوعِ پروسیجر و شرایطِ شما تعیین می‌کند و خودتان هرگز نباید آن را تزریق کنید. پیش از تزریق، سوابقِ پزشکی، حساسیت‌ها و داروهایِ مصرفی‌تان را کامل با تیمِ درمانی در میان بگذارید. تا زمانی که بی‌حسی کاملاً برطرف نشده، ناحیهٔ موردنظر (مثلاً لب، گونه یا زبان پس از تزریقِ دندان‌پزشکی) فاقدِ حسِ طبیعی است؛ در این بازه مراقب باشید تا با گاز گرفتن یا تماس با موادِ داغ به آن آسیب نزنید. اگر پزشک یا دندان‌پزشک برایِ پس از پروسیجر توصیهٔ خاصی داده، همان را دنبال کنید.

تداخل‌هایِ لیدوکائینِ تزریقی را معمولاً پزشک یا دندان‌پزشک در همان محیطِ درمانی مدیریت می‌کند، اما مصرفِ هم‌زمانِ داروهایِ ضدِ آریتمیِ قلبی یا سایرِ بی‌حس‌کننده‌های موضعی می‌تواند خطرِ عوارضِ قلبی یا عصبی را بیشتر کند. برخی داروهایی که فعالیتِ کبد را تغییر می‌دهند نیز ممکن است بر سرعتِ تجزیهٔ این دارو در بدن اثر بگذارند. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و بیماری‌هایِ زمینه‌ای‌ات را پیش از هر تزریق به پزشک و داروساز بگو.