کلونازپام

کلونازپام از خانوادهٔ بنزودیازپین‌ها (Benzodiazepine) و در گروه داروهای ضدتشنج جای می‌گیرد. این دارو با افزایش اثر گابا (GABA)، یک ناقل عصبی مهاری در مغز، فعالیت بیش‌ازحد سلول‌های عصبی را کاهش می‌دهد و اثر آرام‌بخش، ضدتشنج و ضداضطراب ایجاد می‌کند. به همین دلیل هم در کنترل برخی الگوهای تشنجی و هم در مدیریت حملات پانیک کاربرد دارد. اثر آن معمولاً پایدار و نسبتاً طولانی است، به همین علت در برنامهٔ درمانی منظم و زیر نظر پزشک استفاده می‌شود، نه به‌صورت موردی یا خودسرانه.

کلونازپام را دقیقاً طبق نسخه و برنامه‌ای که پزشک تعیین کرده مصرف کنید، ترجیحاً در ساعات نسبتاً ثابتی از شبانه‌روز و به‌طور منظم؛ می‌توان آن را همراه یا بدون غذا مصرف کرد، مگر پزشک دستور دیگری داده باشد. قرص را با کمی آب کامل ببلعید، مگر پزشک یا داروساز روش دیگری را توصیه کرده باشند. از آنجا که این دارو می‌تواند باعث خواب‌آلودگی، سرگیجه یا کاهش هوشیاری شود، تا زمانی که از میزان تأثیر آن بر خودتان مطمئن نشده‌اید، از رانندگی یا کار با ابزار و ماشین‌آلات خطرناک خودداری کنید. بسیار مهم است که این دارو بدون هماهنگی با پزشک، ناگهان قطع نشود، چون ممکن است تشنج، اضطراب شدید یا سایر علائم قطع دارو بروز کند؛ هرگونه کاهش مقدار مصرف باید تدریجی و طبق برنامهٔ پزشک باشد. اگر یک نوبت مصرف را فراموش کردید، دربارهٔ نحوهٔ جبران آن از پزشک یا داروساز خود بپرسید و هرگز مقدار مصرف را دوبرابر نکنید.

کلونازپام می‌تواند با برخی داروها و مواد تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان آن با الکل، مسکن‌های اپیوئیدی (مانند کدئین یا ترامادول)، سایر بنزودیازپین‌ها، یا برخی داروهای ضدافسردگی و آنتی‌هیستامین‌های خواب‌آور می‌تواند اثر آرام‌بخشی و سرکوب تنفسی را چند برابر و خطرناک کند. برخی داروهای ضدصرع دیگر مانند والپروات، و نیز داروهایی که آنزیم‌های کبدی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، ممکن است غلظت یا اثر کلونازپام را تغییر دهند. برای اطمینان دربارهٔ تداخل‌های احتمالی، فهرست کاملِ داروها و مکمل‌های مصرفی خود را به پزشک و داروساز بگویید.