بزاق مصنوعی

بزاق مصنوعی محلولی است که با تقلیدِ ترکیبِ بزاقِ طبیعی — شاملِ آب، الکترولیت‌ها و موادی با قوامِ لزج مشابهِ موسین — رطوبتِ داخلِ دهان را در خشکیِ دهان (Xerostomia) برای مدتی کوتاه برمی‌گرداند. برخلافِ داروهای خوراکی، این فرآورده جذبِ سیستمیک ندارد و فقط به‌صورتِ موضعی روی مخاطِ دهان، لب‌ها و زبان اثر می‌کند. هدفِ اصلیِ آن تسکینِ نشانه‌های خشکیِ دهان و کاهشِ ناراحتی‌هایی مانندِ سوزش، دشواریِ بلع و مشکل در صحبت‌کردن است. این فرآورده علتِ خشکیِ دهان را درمان نمی‌کند، بلکه علامت را کنترل می‌کند و معمولاً در کنارِ درمانِ بیماریِ زمینه‌ای به کار می‌رود.

بزاق مصنوعی معمولاً هر زمان که احساسِ خشکیِ دهان پیش می‌آید — به‌ویژه پیش از غذاخوردن، صحبت‌کردنِ طولانی یا خواب — روی سطحِ داخلیِ گونه‌ها، زبان و کامِ دهان اسپری می‌شود. نیازی به بلعیدنِ آن نیست، هرچند بلعِ ناخواستهٔ مقدارِ کم آن معمولاً بی‌خطر است. بهتر است پیش از هر بار استفاده ظرف را کمی تکان دهید تا ترکیبات یکنواخت شوند. تعدادِ دفعاتِ مصرف در طولِ روز به شدتِ خشکیِ دهانِ شما بستگی دارد و باید طبقِ راهنمای بروشورِ داخلِ جعبه یا نظرِ پزشک و داروسازتان تنظیم شود. اگر خشکیِ دهانِ شما ناشی از دارویِ دیگری است، هرگز بدونِ مشورت با پزشک آن دارو را قطع نکنید؛ این اسپری فقط نشانه را تسکین می‌دهد، نه علتِ زمینه‌ای را.

چون بزاق مصنوعی جذبِ سیستمیک ندارد و فقط در سطحِ دهان اثر می‌گذارد، تداخلِ دارویی مهمی با داروهای خوراکی یا تزریقی برایش شناخته نشده است. بااین‌حال اگر بلافاصله پیش یا پس از مصرفِ داروهایی که باید زیرِ زبان یا داخلِ دهان حل شوند از این اسپری استفاده کنید، بهتر است فاصلهٔ زمانیِ کوتاهی میانِ آن‌ها رعایت کنید تا در جذبِ آن داروها اختلالی ایجاد نشود. نکتهٔ مهم‌تر این است که خودِ خشکیِ دهانِ شما می‌تواند عارضهٔ یکی از داروهای مصرفی‌تان باشد؛ به همین دلیل فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا در صورتِ لزوم، دارو یا نحوهٔ مصرفِ آن با نظرِ پزشک بازبینی شود.