آلتپلاز

آلتپلاز یک داروی حل‌کننده لخته از گروه فعال‌کننده‌های پلاسمینوژن با منشأ بافتی است و در رده داروهای مؤثر بر خون و خون‌سازی قرار می‌گیرد. این دارو به فیبرین موجود در لخته متصل می‌شود و پلاسمینوژن را به پلاسمین تبدیل می‌کند؛ پلاسمین شبکه فیبرینی لخته را می‌شکند و به باز شدن رگ کمک می‌کند. آلتپلاز به شکل پودر ویال برای تهیه محلول تزریقی عرضه می‌شود و در کاربردهای سیستمیک از راه ورید و تحت پایش بیمارستانی تجویز می‌گردد. مهم‌ترین عارضه آن خونریزی است که در مواردی می‌تواند تهدیدکننده زندگی باشد.

آلتپلاز برای حل‌کردن لخته به‌صورت وریدی و در بیمارستان، توسط پزشک و تیم درمانی آموزش‌دیده تجویز می‌شود؛ بیمار نباید آن را در خانه یا به‌صورت عضلانی دریافت کند. پیش از تزریق، زمان شروع علائم، فشارخون، وضعیت عصبی، احتمال خونریزی و داروهای مصرفی بررسی می‌شود و در طول تزریق و مدتی پس از آن پایش دقیق لازم است. مقدار، سرعت و مدت تزریق بر اساس علت مصرف، وزن و شرایط بالینی تعیین می‌شود؛ محلول آماده‌شده نباید با داروی دیگری مخلوط شود مگر طبق دستور تیم درمان. بیمار نباید روند تزریق یا داروهای همراه را خودسرانه تغییر دهد.

همراهی با داروهای ضدانعقاد مانند هپارین، وارفارین، آپیکسابان، ریواروکسابان و دابیگاتران یا داروهای ضدپلاکت مانند آسپیرین و کلوپیدوگرل، و نیز برخی داروهای ضدالتهاب مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، خطر خونریزی را بیشتر می‌کند؛ بااین‌حال در سکته قلبی یا آمبولی ریه ممکن است بخشی از درمان استاندارد باشند و زمان مصرفشان را تیم درمان تعیین می‌کند. داروهای مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین مانند انالاپریل، کاپتوپریل و لیزینوپریل می‌توانند احتمال ورم ناگهانی صورت، لب یا گلو را افزایش دهند. برای آلتپلاز تداخل غذایی مشخصی شناخته نشده است، اما الکل می‌تواند خطر خونریزی و افت فشار را بیشتر کند. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی‌تان را پیش از تزریق به پزشک و داروساز بدهید.