راسکادوتریل

راسکادوتریل از دستهٔ داروهای ضداسهالِ ضدترشحی (رده‌بندی گوارش و سوخت‌وساز) است که برای کنترل علامتیِ اسهال حاد به کار می‌رود. این دارو در بدن به مادهٔ فعال تیورفان تبدیل می‌شود که با مهارِ آنزیمِ آنکفالیناز، از تجزیهٔ آنکفالین‌های طبیعیِ رودهٔ بدن جلوگیری می‌کند. نتیجهٔ این مکانیسم، کاهش ترشح بیش‌ازحد آب و املاح به داخل روده و در پی آن کاهش حجم و دفعات مدفوعِ آبکی است، بدون آنکه حرکت طبیعی روده کند شود. به همین دلیل، برخلاف برخی داروهای ضداسهال دیگر، معمولاً یبوست و نفخِ قابل‌توجهی ایجاد نمی‌کند. راسکادوتریل جایگزین درمان اصلیِ اسهال یعنی جبران آب و املاحِ ازدست‌رفته نیست، بلکه مکمل آن است.

راسکادوتریل معمولاً به‌صورت گرانول عرضه می‌شود که باید طبق دستور پزشک یا داروساز در آب حل و بلافاصله میل شود؛ محلولِ آماده‌شده را نباید برای بعد نگه داشت. این دارو را می‌توان جدا از وعده‌های غذایی مصرف کرد، مگر آنکه پزشک یا داروساز روش دیگری را توصیه کند. مقدار مصرف و طول دورهٔ درمان را فقط پزشک، متناسب با سن و وضعیت بیمار، مشخص می‌کند و نباید بدون مشورت با او مصرف را تغییر داد یا زودتر از موعد قطع کرد. در کنار مصرف دارو، ادامهٔ تغذیهٔ مناسب و استفاده از محلول‌های خوراکی جبران آب و املاح در تمام دورهٔ اسهال اهمیت دارد. اگر پس از چند روز مصرف بهبودی حاصل نشد یا علائم بدتر شد، به پزشک اطلاع دهید.

راسکادوتریل تداخل‌های دارویی شناخته‌شدهٔ چندانی ندارد، اما مصرف همزمان آن با داروهای فشار خون از گروه مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE Inhibitor) با افزایش احتمالِ واکنش‌های آلرژیک شدید مانند آنژیوادم (تورم صورت، لب یا زبان) همراه بوده است. فهرست کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از ایمنیِ مصرف همزمان اطمینان حاصل شود.