اگزازپام

اگزازپام یکی از داروهای خانوادهٔ بنزودیازپین‌ها با اثرِ نسبتاً کوتاه تا متوسط است. این دارو با تقویتِ اثرِ گابا، ناقلِ عصبیِ آرام‌کنندهٔ طبیعیِ مغز، فعالیتِ سلول‌های عصبی را کاهش می‌دهد و حسِ آرامش پدید می‌آورد. برخلافِ برخی بنزودیازپین‌های دیگر، اگزازپام در کبد مسیرِ متابولیسمِ ساده‌تری دارد و متابولیتِ فعالِ کمتری می‌سازد، به همین دلیل گاهی در سالمندان یا افرادی با عملکردِ خفیف‌ترِ کبد ترجیح داده می‌شود. هدفِ اصلیِ آن تسکینِ کوتاه‌مدتِ اضطراب و تنشِ روانی است، نه درمانِ دائمی یا ریشه‌ای.

اگزازپام را دقیقاً طبقِ نسخهٔ پزشک و در زمان‌های مشخص‌شده مصرف کنید؛ می‌توان آن را همراه یا بدونِ غذا خورد، مگر آنکه پزشک یا داروساز طورِ دیگری توصیه کرده باشد. قرص را با کمی آب کامل ببلعید و بدونِ هماهنگی با پزشک، مقدار یا تعدادِ دفعاتِ مصرف را تغییر ندهید. چون این دارو برای مصرفِ طولانی‌مدت مناسب نیست، پزشک معمولاً کوتاه‌ترین دورهٔ لازم را تجویز می‌کند؛ در صورتِ مصرفِ طولانی، هرگز آن را ناگهان قطع نکنید، چون ممکن است علائمِ قطعِ ناگهانی مانندِ اضطرابِ شدید یا بی‌قراری بروز کند. هرگونه تغییر یا توقفِ مصرف باید تدریجی و با راهنماییِ پزشک انجام شود.

اگزازپام در صورتِ مصرفِ هم‌زمان با الکل، مسکن‌های اپیوئیدی، خواب‌آورها یا سایرِ داروهای آرام‌بخشِ اعصاب، اثرِ خواب‌آلودگی و کاهشِ هوشیاری را تشدید می‌کند و خطرِ کند شدنِ خطرناکِ تنفس را بالا می‌برد. برخی داروهای ضدافسردگی، ضدحساسیت‌ها و شل‌کننده‌های عضلانی نیز می‌توانند این اثر را تقویت کنند. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ داروییِ مصرفی‌ات را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های ناخواسته پیشگیری شود.