مورفین سولفات

مورفین سولفات یک مسکن اپیوئیدی قوی و از دستهٔ داروهای اثرگذار بر دستگاه عصبی مرکزی است که مستقیماً از تریاک به دست می‌آید. این دارو با اتصال به گیرنده‌های اپیوئیدی در مغز و نخاع، پیام درد را مسدود کرده و درک فرد از درد را به‌شدت کاهش می‌دهد. مورفین بیشتر برای دردهایی به کار می‌رود که با مسکن‌های معمولی کنترل نمی‌شوند و معمولاً در بیمارستان یا با نسخهٔ ویژهٔ پزشکی مصرف می‌شود. به دلیل قدرت زیاد و خطر وابستگی، این دارو در دستهٔ داروهای مخدر تحت کنترل قرار دارد و مصرف آن باید کاملاً زیر نظر پزشک باشد.

مورفین سولفات را دقیقاً طبق دستور پزشک و در زمان‌های مشخص‌شده مصرف کنید. شکل خوراکی را می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد، هرچند مصرف همراه با غذا می‌تواند از ناراحتی معده بکاهد. قرص را طبق همان دستور دقیق مصرف کنید و بدون تأیید پزشک یا داروساز آن را خرد، جویده یا در آب حل نکنید، زیرا برخی قرص‌های مورفین برای آزادسازی آهستهٔ دارو طراحی شده‌اند و شکستن آن‌ها می‌تواند خطرناک باشد. فرم تزریقی و شیاف باید فقط توسط کادر درمانی یا طبق آموزش دقیق پزشک استفاده شود. اگر مدتی طولانی از این دارو استفاده کرده‌اید، هرگز آن را ناگهان قطع نکنید، چون ممکن است نشانه‌های ترک دارو بروز کند؛ کاهش تدریجی دوز باید با راهنمایی پزشک انجام شود. مقدار و طول دورهٔ مصرف را فقط پزشک، بر اساس نسخه، تعیین می‌کند.

مصرف همزمان مورفین با سایر داروهای آرام‌بخش دستگاه عصبی، مانند بنزودیازپین‌ها، قرص‌های خواب‌آور و برخی داروهای ضدافسردگی یا ضدحساسیت، و همچنین نوشیدن الکل، خطر خواب‌آلودگی شدید، کندی تنفس و حتی مرگ را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. ترکیب با گروهی خاص از داروهای ضدافسردگی به نام مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز نیز می‌تواند خطرناک باشد و معمولاً توصیه نمی‌شود. برخی داروهای دیگر هم ممکن است اثر مورفین را افزایش یا کاهش دهند. به همین دلیل، فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های خطرناک پیشگیری شود.