مپیواکائین

مپیواکائین (Mepivacaine) یک بی‌حس‌کنندهٔ موضعی از خانوادهٔ آمیدها (Amide) است که در ردهٔ داروهای اثرگذار بر دستگاه عصبی قرار می‌گیرد. این دارو با مسدود کردنِ موقتِ کانال‌های سدیمِ غشای عصبی، از تولید و انتقالِ پیام‌های دردِ عصبی در ناحیهٔ تزریق جلوگیری می‌کند و در نتیجه حسِ درد، گرما و لمس در آن ناحیه به‌طور موقت از بین می‌رود. نمونهٔ سه‌درصدِ بدونِ ماده منقبض‌کنندهٔ عروقِ آن، به‌ویژه در دندانپزشکی و برای بیمارانی که مصرفِ چنین موادی برایشان محدودیت دارد، کاربردِ ویژه‌ای دارد. اثرِ آن نسبتاً سریع آغاز می‌شود و بسته به روشِ مصرف، برای مدتی محدود ادامه می‌یابد. این دارو تنها توسط پزشک یا دندانپزشک و در محیطِ درمانیِ مناسب تزریق می‌شود.

مپیواکائین دارویی است که فقط توسط پزشک یا دندانپزشک، در محلِ جراحی یا نزدیکِ عصبِ موردنظر تزریق می‌شود و بیمار آن را خودش مصرف نمی‌کند. بسته به نوعِ روش و ناحیهٔ تزریق، بی‌حسی معمولاً پس از چند دقیقه آغاز می‌شود و برای مدتی که تیمِ درمانی مشخص می‌کند ادامه دارد. تا زمانی که ناحیهٔ بی‌حس‌شده، به‌ویژه دهان، لب یا زبان در اعمالِ دندانپزشکی، کاملاً به حالتِ عادی برنگشته، بهتر است از خوردن یا نوشیدنِ چیزهای داغ و همچنین از گاز گرفتنِ ناخواستهٔ لب، گونه یا زبان خودداری کنید تا از آسیبِ ناخواسته پیشگیری شود. هرگونه سؤال دربارهٔ نحوهٔ تزریق، ناحیهٔ موردنظر یا مدتِ اثر را با پزشک یا دندانپزشکِ خود مطرح کنید.

مپیواکائین در صورتِ مصرفِ هم‌زمان با سایرِ بی‌حس‌کننده‌های موضعی یا برخی داروهای ضدِ آریتمیِ قلبی که ساختارِ مشابهی دارند، می‌تواند اثرِ افزایشی و خطرِ سمّیتِ قلبی‌عصبی ایجاد کند. مصرفِ هم‌زمان با داروهای آرام‌بخش یا مسکن‌های اپیوییدی نیز ممکن است شناساییِ زودهنگامِ نشانه‌های هشداردهنده را دشوارتر کند. برخی داروهای قلبی که جریانِ خونِ کبد را کاهش می‌دهند، دفعِ این دارو از بدن را نیز کندتر می‌کنند. به همین دلیل، پیش از هر تزریق، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از بروزِ تداخل‌های ناخواسته پیشگیری شود.