لوپرامید

لوپرامید دارویی از دستهٔ ضداسهال‌هاست که با اثرگذاری بر گیرنده‌های اپیوئیدیِ دیوارهٔ روده، نه مغز، عمل می‌کند. این دارو حرکات روده را کند می‌کند، زمان عبور مواد از روده را طولانی‌تر می‌سازد و جذب آب و املاح را افزایش می‌دهد؛ در نتیجه دفعات و آبکی‌بودن مدفوع کاهش می‌یابد. چون در مصرف صحیح، عبور آن از سد خونی‌مغزی بسیار محدود است، اثرات مرکزیِ اپیوئیدی مانند خواب‌آلودگی شدید یا وابستگی دیده نمی‌شود. هدف اصلی از مصرف آن، کنترل علامتیِ اسهال و کاهش ناراحتی و از دست رفتن آب بدن است، نه درمان علت زمینه‌ایِ اسهال.

این دارو معمولاً بدون توجه به وعدهٔ غذایی و همراه با یک لیوان آب مصرف می‌شود؛ شکل کپسول یا قرص باید کامل بلعیده شود و شکل محلول باید با پیمانهٔ مخصوص اندازه‌گیری گردد. مقدار مصرف و تعداد دفعات آن را فقط پزشک یا داروساز بر اساس نوع و شدت اسهال تعیین می‌کند و نباید بدون نظر او مصرف را افزایش داد یا آن را برای مدت طولانی ادامه داد. در طول درمان، نوشیدن مایعات کافی، از جمله محلول‌های خوراکیِ جبران آب و املاح، برای پیشگیری از کم‌آبی بدن اهمیت زیادی دارد. اگر علائم بهبود نیافت یا اسهال ادامه‌دار شد، به‌جای افزایش خودسرانهٔ دارو، حتماً با پزشک مشورت کنید.

لوپرامید می‌تواند با داروهایی که سطح آن را در خون بالا می‌برند، مانند برخی داروهای ضدقارچ خاص، یا با داروهایی که بر ریتم قلب اثر می‌گذارند، تداخل داشته باشد و خطر عوارض قلبی یا اثرات مرکزیِ ناخواسته را بیشتر کند. مصرف هم‌زمان آن با الکل یا داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور نیز می‌تواند خواب‌آلودگی را تشدید کند. به همین دلیل، فهرست کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی‌ای را که مصرف می‌کنید به پزشک و داروساز خود بگویید تا از تداخل‌های احتمالی پیشگیری شود.