ایمیگلوسراز

ایمیگلوسراز آنزیمی نوترکیب و مشابهِ آنزیمِ انسانیِ گلوکوسربروزیداز است که در چارچوبِ «آنزیم‌درمانیِ جایگزین» (Enzyme Replacement Therapy) به‌کار می‌رود. در بیماری گوشه، به‌دلیلِ نقصِ ژنتیکیِ همین آنزیم، ماده‌ای چربی‌مانند به نامِ گلوکوسربروزید در سلول‌های بدن، به‌ویژه در کبد، طحال، مغزِ استخوان و استخوان‌ها، انباشته می‌شود. ایمیگلوسراز با اتصال به گیرنده‌های اختصاصیِ سطحِ همین سلول‌ها وارد آن‌ها می‌شود و همان واکنشِ تجزیهٔ گلوکوسربروزید را که آنزیمِ طبیعیِ بدن انجام می‌داد، به‌جا می‌آورد. هدفِ اصلیِ درمان، کاهشِ انباشتِ این ماده و بهبود یا کنترلِ نشانه‌های ناشی از آن است، نه درمانِ قطعیِ نقصِ ژنتیکیِ زمینه‌ای. این دارو در ایران با نام‌های تجاری سرزایم و ابسرتین در دسترس است و همیشه به‌صورتِ تزریقِ وریدی و زیرِ نظرِ متخصص تجویز می‌شود.

ایمیگلوسراز به‌صورتِ پودر برای تهیهٔ محلول عرضه می‌شود و فقط توسطِ تیمِ درمانی، پس از حل‌شدن در محلولِ مخصوص، از طریقِ تزریقِ وریدی (سرم) و طیِ چند ساعت تزریق می‌شود؛ این دارو خوراکی نیست، زیرا در دستگاهِ گوارش تجزیه و غیرِفعال می‌شود. تزریق‌ها معمولاً به‌صورتِ دوره‌ای و در فواصلِ منظم انجام می‌شوند و پزشکِ متخصص بر اساسِ شدتِ بیماری، وزن و پاسخِ فرد به درمان، فاصله و مقدارِ هر جلسه را تعیین و در طولِ درمان تنظیم می‌کند. حضورِ منظم در جلساتِ تزریق و عدمِ قطعِ خودسرانهٔ درمان اهمیتِ زیادی دارد، زیرا وقفه در درمان می‌تواند به بازگشتِ نشانه‌های بیماری بینجامد؛ در صورتِ نیاز به تغییرِ زمانِ جلسه، حتماً با تیمِ درمانی هماهنگ کنید.

مطالعاتِ رسمیِ چندانی دربارهٔ تداخلِ ایمیگلوسراز با سایرِ داروها انجام نشده است، زیرا این دارو یک پروتئین است و برخلافِ بیشترِ داروهای خوراکی، از مسیرِ آنزیم‌های کبدی متابولیزه نمی‌شود؛ با این حال، هر داروی دیگری که هم‌زمان مصرف می‌کنید باید برای تیمِ درمانی مشخص باشد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه احتمالِ تداخل یا نیاز به تنظیمِ برنامهٔ درمانی بررسی شود.