فلونارزین

فلونارزین دارویی از رده دستگاه عصبی و به‌طور مشخص از گروه مسدودکننده‌های انتخابی کانال کلسیم (Calcium Channel Blocker) است. برخلاف بسیاری از داروهای این گروه که برای فشار خون به کار می‌روند، فلونارزین عمدتاً بر سلول‌های عصبی مغز و دستگاه دهلیزی گوش داخلی اثر می‌گذارد و از ورود بیش‌ازحد کلسیم به این سلول‌ها جلوگیری می‌کند. همین اثر باعث می‌شود تحریک‌پذیری بیش‌ازحد عروق مغزی و مسیرهای عصبی دخیل در سرگیجه کاهش یابد. در ایران این دارو با نام تجاری سیبلیوم شناخته‌شده است و بیشتر برای پیشگیری از میگرن و درمان سرگیجه‌های دستگاه دهلیزی تجویز می‌شود. مصرف آن همیشه باید با تجویز و زیرنظر پزشک باشد، زیرا دوز، طول دوره درمان و مناسب‌بودن آن برای هر فرد متفاوت است.

فلونارزین معمولاً به‌صورت قرص و یک‌بار در روز مصرف می‌شود و پزشک با توجه به سن، بیماری زمینه‌ای و پاسخ فرد، دوز و مدت درمان را تعیین می‌کند. از آنجا که این دارو می‌تواند خواب‌آلودگی ایجاد کند، بسیاری از پزشکان مصرف آن را در ساعات پایانی روز یا پیش از خواب توصیه می‌کنند؛ زمان دقیق مصرف را از پزشک یا داروساز خود بپرسید. اثر پیشگیری‌کننده فلونارزین در میگرن معمولاً بلافاصله ظاهر نمی‌شود و ارزیابی نتیجه چند هفته زمان می‌برد، بنابراین قرص را بدون مشورت پزشک قطع نکنید، حتی اگر هنوز بهبود محسوسی حس نکرده‌اید. به دلیل خطر عوارضی مانند افسردگی یا علائم شبه پارکینسون در مصرف طولانی‌مدت، پزشک معمولاً دوره درمان را محدود و قابل بازبینی در نظر می‌گیرد؛ بنابراین قرارهای پیگیری را جدی بگیرید و تغییر دوز یا قطع دارو را فقط با هماهنگی پزشک انجام دهید.

فلونارزین با موادی که بر سیستم عصبی مرکزی اثر می‌گذارند تداخل دارد؛ مصرف هم‌زمان آن با الکل، آرام‌بخش‌ها، خواب‌آورها یا سایر داروهای اثرگذار بر سیستم عصبی می‌تواند خواب‌آلودگی را تشدید کند. هم‌زمانی با داروهایی که خود می‌توانند علائم شبه پارکینسون ایجاد کنند، مانند برخی داروهای ضد روان‌پریشی یا داروهای ضد تهوع خاص، نیز ممکن است خطر این عارضه را افزایش دهد. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا تداخل‌های احتمالی بررسی و در صورت نیاز دوز یا زمان مصرف تنظیم شود.