اپتی‌فیباتاید

اپتی‌فیباتاید یک پپتیدِ حلقویِ مصنوعی از دستهٔ داروهای ضدپلاکت است که در گروهِ مهارکننده‌های گیرندهٔ پلاکتیِ گلیکوپروتئین IIb/IIIa (Glycoprotein IIb/IIIa Receptor Antagonist) جای می‌گیرد. این دارو با اتصال به این گیرنده روی سطحِ پلاکت‌ها، از پیوندخوردنِ فیبرینوژن بین پلاکت‌ها و درنتیجه از به‌هم‌چسبیدنِ آن‌ها و شکل‌گیریِ لختهٔ خون در عروقِ قلب جلوگیری می‌کند. هدفِ اصلیِ تجویزِ آن، کاهشِ خطرِ سکتهٔ قلبی و بسته‌شدنِ ناگهانیِ عروق، در بیمارانِ دچارِ سندرمِ حادِ کرونری یا در جریانِ آنژیوپلاستی و استنت‌گذاریِ عروقِ کرونر، است. این دارو تنها به‌صورتِ تزریقِ وریدی و در محیطِ بیمارستانی، معمولاً همراه با آسپرین و هپارین، مصرف می‌شود.

اپتی‌فیباتاید را پزشک و کادرِ درمانِ بیمارستان از راهِ سرمِ وریدی، معمولاً با یک تزریقِ اولیه و سپس تزریقِ پیوستهٔ قطره‌ای، تجویز و کنترل می‌کنند؛ بنابراین نیازی به تنظیمِ خودِ دارو، هماهنگی با وعده‌های غذایی یا نگرانی از فراموش‌کردنِ دوز نیست. مقدار و مدتِ تزریق را پزشک بر اساسِ وضعیتِ قلبی، عملکردِ کلیه و نوعِ مداخلهٔ درمانی تعیین می‌کند و در تمامِ مدتِ تزریق، فشارِ خون، ضربانِ قلب و نشانه‌های خون‌ریزی به‌دقت پایش می‌شود. این دارو معمولاً همراه با آسپرین و هپارین تجویز می‌شود و ادامه یا قطعِ آن کاملاً بر عهدهٔ تیمِ درمانی است؛ هر دردِ قفسهٔ سینه یا احساسِ غیرعادی در حینِ تزریق را باید فوراً به پرستار یا پزشکِ بالین اطلاع دهید.

اپتی‌فیباتاید بیشترین تداخل را با سایرِ داروهای اثرگذار بر انعقادِ خون دارد؛ مصرفِ هم‌زمانِ آن با هپارین، وارفارین، آسپرین، کلوپیدوگرل یا هر داروی ضدپلاکت و ضدانعقادِ دیگر، و نیز با داروهای ضدالتهابیِ غیراستروئیدی، خطرِ خون‌ریزی را بیشتر می‌کند. به همین دلیل در بیمارستان، در صورتِ مصرفِ هم‌زمانِ این ترکیب‌ها، پایشِ دقیق‌تری انجام می‌شود. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان، از جمله داروهای گیاهی، را حتماً به پزشک و داروسازِ بیمارستان بگویید تا هماهنگیِ لازم صورت گیرد.