اپوپروستنول

اپوپروستنول نسخهٔ ساخته‌شده در آزمایشگاه از پروستاسیکلین (Prostacyclin) است؛ ماده‌ای که به‌طور طبیعی در دیوارهٔ رگ‌های بدن تولید می‌شود، رگ‌ها را گشاد نگه می‌دارد و از چسبیدنِ بیش‌ازحدِ پلاکت‌ها به هم جلوگیری می‌کند. این دارو در گروهِ داروهای مؤثر بر خون و انعقاد جای می‌گیرد و با شل‌کردنِ عضلاتِ دیوارهٔ رگ‌های ریوی، فشارِ داخلِ این رگ‌ها را پایین می‌آورد و بارِ کاریِ قلب را کم می‌کند. چون اپوپروستنول در دمای بدن بسیار ناپایدار است و طیِ چند دقیقه تجزیه می‌شود، فقط به‌صورتِ تزریقِ وریدیِ پیوسته و با پمپی مخصوص قابلِ مصرف است. هدفِ اصلیِ درمان، پایین‌آوردنِ فشارِ رگ‌های ریوی، بهبودِ تحملِ فعالیتِ بدنی و کاهشِ علائمی مانندِ تنگیِ نفس در بیمارانِ مبتلا به فشار خونِ شریانِ ریوی (Pulmonary Arterial Hypertension) است. در ایران این دارو با نامِ تجاریِ ولتری (Veletri) نیز عرضه می‌شود.

اپوپروستنول را نمی‌توان به‌صورتِ خوراکی یا با یک تزریقِ سادهٔ لحظه‌ای مصرف کرد؛ این دارو همیشه باید با تزریقِ وریدیِ پیوسته، از طریقِ یک پمپِ تزریقِ قابل‌حمل و کاتترِ وریدیِ اختصاصی (معمولاً واردِ یک ورید مرکزی) تجویز شود. آماده‌سازیِ محلولِ دارو و تنظیمِ سرعتِ تزریق باید دقیقاً طبقِ آموزشِ تیمِ درمانی و نسخهٔ پزشکِ متخصص انجام گیرد و هرگونه تغییر در آن فقط با نظرِ همان پزشک صورت گیرد. نکتهٔ حیاتی این است که این تزریق هرگز — حتی برای چند دقیقه — نباید بدونِ جایگزینیِ فوری قطع شود؛ به همین دلیل بیمار و همراهانش باید همیشه یک محلولِ آماده و پمپ یا باتریِ یدکی در دسترس داشته باشند. محلِ ورودِ کاتتر نیز باید طبقِ آموزش، همیشه تمیز و عاری از علائمِ عفونت نگه‌داشته شود.

اپوپروستنول با سایر داروهای گشادکنندهٔ رگ و کاهندهٔ فشارِ خون می‌تواند افتِ فشار را تشدید کند. مصرفِ هم‌زمان با ادرارآورها نیز، به‌دلیلِ کاهشِ حجمِ مایعاتِ بدن، احتمالِ افتِ فشار را بیشتر می‌کند. از آنجا که اپوپروستنول خودش از چسبیدنِ پلاکت‌ها به هم جلوگیری می‌کند، مصرفِ هم‌زمان با رقیق‌کننده‌های خون یا سایر داروهای ضدپلاکت می‌تواند خطرِ خون‌ریزی را افزایش دهد. در شروعِ درمان، سطحِ خونیِ دیگوکسین نیز ممکن است به‌طورِ موقت تغییر کند. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا تداخل‌های احتمالی بررسی و پایش شود.