سیلوستازول

سیلوستازول (Cilostazol) دارویی از دستهٔ مهارکننده‌های آنزیم فسفودی‌استراز نوع سه است که در گروهٔ داروهای مؤثر بر خون و خون‌سازی قرار می‌گیرد. این دارو با افزایش سطح یک پیام‌رسان داخل‌سلولی، از چسبیدن و تجمع پلاکت‌ها به یکدیگر جلوگیری می‌کند و هم‌زمان عروق خونی را گشاد می‌سازد. حاصل این دو اثر، بهبود جریان خون در اندام‌های تحتانی و کاهش نشانه‌های ناشی از تنگی عروق پا است. اثر کامل آن معمولاً فوری نیست و ممکن است چند هفته طول بکشد تا نتیجه‌ای محسوس در راه‌رفتن احساس شود. سیلوستازول تنها با نسخهٔ پزشک و برای مدتی که او تعیین می‌کند مصرف می‌شود.

سیلوستازول را طبق دستور دقیق نسخهٔ پزشک، و ترجیحاً با معده‌ای نسبتاً خالی و کمی پیش از غذا مصرف کنید؛ چون خوردن هم‌زمان با غذاهای پرچرب می‌تواند جذب دارو را بالا ببرد و احتمال سردرد را بیشتر کند. بهتر است هر روز در ساعت‌های ثابتی مصرف شود تا اثر آن پایدار بماند و نوبتی از دارو فراموش نشود. اثر سیلوستازول بر بهبود راه‌رفتن معمولاً فوری نیست و ممکن است چند هفته طول بکشد تا نتیجه احساس شود؛ پس نبود نتیجهٔ سریع دلیلی برای قطع خودسرانهٔ دارو نیست. مصرف را بدون هماهنگی با پزشک قطع نکنید و برای هرگونه تغییر در نحوهٔ مصرف، تنها به نسخه و دستور پزشک یا داروساز خود عمل کنید.

برخی داروها می‌توانند غلظت خونی سیلوستازول را بالا ببرند و احتمال عوارض آن را بیشتر کنند؛ از آن جمله‌اند برخی داروهای ضدقارچ، آنتی‌بیوتیک‌های خانوادهٔ ماکرولید، برخی داروهای قلبی مسدودکنندهٔ کانال کلسیم، و برخی داروهای کاهندهٔ اسید معده. آب گریپ‌فروت هم می‌تواند جذب دارو را افزایش دهد و بهتر است در دورهٔ مصرف سیلوستازول از آن پرهیز شود. از آن‌جا که سیلوستازول اثر ضدپلاکتی دارد، مصرف هم‌زمان آن با آسپرین، وارفارین، کلوپیدوگرل، یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد و نیازمند نظارت دقیق‌تر پزشک است. برای پیشگیری از تداخل‌های ناخواسته، فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی‌ای را که مصرف می‌کنید، به پزشک و داروساز خود بگویید.