بیزاکودیل

بیزاکودیل دارویی از دستهٔ ملین‌های محرک است که در گروهِ درمانیِ گوارش و سوخت‌وساز جای می‌گیرد. این دارو با تحریکِ مستقیمِ عصب‌های دیوارهٔ رودهٔ بزرگ، حرکاتِ دودیِ روده را تقویت می‌کند و هم‌زمان تجمعِ آب و املاح را درونِ آن افزایش می‌دهد. حاصلِ این دو اثر، نرم‌شدنِ مدفوع و آسان‌ترشدنِ دفعِ آن است. بیزاکودیل در ایران به دو شکلِ قرصِ خوراکیِ روکش‌دار و شیافِ رکتال عرضه می‌شود که از نظرِ سرعتِ اثرگذاری تفاوتِ زیادی با هم دارند.

قرصِ بیزاکودیل باید کامل و بدونِ خرد کردن یا جویدن، همراه با آبِ فراوان بلعیده شود، زیرا روکشِ آن مانعِ حل‌شدنِ زودهنگامِ دارو در معده می‌شود؛ به همین دلیل بهتر است بینِ مصرفِ این قرص و مصرفِ شیر، لبنیات یا داروهای ضداسید، فاصله‌ای حدودِ یک ساعت رعایت شود. اثرِ قرص معمولاً چند ساعت پس از مصرف پدیدار می‌شود، بنابراین اغلب مصرفِ آن پیش از خواب توصیه می‌شود تا نتیجه، صبحِ روزِ بعد ظاهر شود؛ درحالی‌که شیافِ رکتال بسیار سریع‌تر اثر می‌کند. زمان‌بندی، دفعات و طولِ دورهٔ مصرف را دقیقاً طبقِ نسخه یا توصیهٔ پزشک و داروساز رعایت کنید و بدونِ مشورتِ ایشان، مصرف را برای مدتِ طولانی ادامه ندهید.

مصرفِ هم‌زمانِ قرصِ بیزاکودیل با شیر، لبنیات، داروهای ضداسید یا سایرِ داروهای کاهندهٔ اسیدِ معده می‌تواند روکشِ محافظِ قرص را زودتر از موعد در معده حل کند و به ناراحتیِ معده یا دل‌درد بینجامد؛ به همین دلیل بهتر است فاصله‌ای حدودِ یک ساعت میانِ مصرفِ آن‌ها رعایت شود. مصرفِ طولانی‌مدت یا هم‌زمانِ این دارو با ادرارآورها یا کورتون‌ها می‌تواند خطرِ افتِ املاحِ خون را افزایش دهد. هم‌زمانی با سایرِ ملین‌ها نیز ممکن است اثرِ آن را تشدید کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هر تداخلِ احتمالی بررسی شود.